Antonio Labriola

Ο Αντόνιο Λαμπριόλα (Antonio Labriola, 2 Ιουλίου 1843 – 12 Φεβρουαρίου 1904) ήταν Ιταλός φιλόσοφος και θεωρητικός του μαρξισμού. Παρά το ότι δεν υπήρξε ποτέ μέλος κάποιου μαρξιστικού πολιτικού κόμματος, η σκέψη του επηρέασε πολλούς πολιτικούς στην Ιταλία των αρχών του 20ού αιώνα, όπως τον ιδρυτή του Ιταλικού Φιλελεύθερου Κόμματος Μπενεντέτο Κρότσε και τους ηγέτες του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος Αμαντέο Μπορντίγκα και Αντόνιο Γκράμσι. Επηρέασε ακόμα και τον Λέοντα Τρότσκι, σύμφωνα με τον ίδιο τον Τρότσκι.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Λαμπριόλα γεννήθηκε στο Κασσίνο, πόλη που υπαγόταν τότε στα Παπικά Κράτη. Γονείς του ήταν η Φραντσέσκα Πονάρι και ο σύζυγός της Φραντσέσκο Σαβέριο Λαμπριόλα, που δίδασκε φιλολογία σε γυμνάσιο και ήταν ανεψιός του νομικού και διανοητή του Διαφωτισμού Φραντσέσκο Μάριο Παγκάνο. Το 1861 ο Αντόνιο εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης. Μετά την αποφοίτησή του, παρέμεινε στη Νάπολη και έγινε δάσκαλος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, επεδίωξε την ικανοποίηση του ενδιαφέροντός του για τη φιλοσοφία, την ιστορία και την εθνογραφία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1870, ο Λαμπριόλα ξεκίνησε να δημοσιογραφεί και τα τότε γραπτά του εκφράζουν φιλελεύθερες απόψεις και μια στάση κατά του χριστιανικού κλήρου.

Το 1874 ο Λαμπριόλα έγινε καθηγητής πανεπιστημίου (στην έδρα της φιλοσοφίας της Ιστορίας) στη Ρώμη, όπου θα περνούσε το υπόλοιπο της ζωής του διδάσκοντας, γράφοντας και συζητώντας. Αν και ήταν επικριτικός για τον φιλελευθερισμό από το 1873, η μετακίνησή του προς τον μαρξισμό ήταν σταδιακή και δεν εξέφρασε ρητά μια σοσιαλιστική οπτική μέχρι το 1889. Πέθανε στη Ρώμη σε ηλικία 60 ετών.