Συγγραφέας
Bartolomé Leonardo de Argensola
1562–1631
- Γέννηση
- 26 Αυγούστου 1562, Μπαρμπάστρο
- Θάνατος
- 4 Φεβρουαρίου 1631, Σαραγόσα
- Υπηκοότητα
- Βασίλειο της Αραγωνίας
- Ιδιότητα
- Ιστορικός, συγγραφέας, χρονικογράφος, ποιητής και Λατίνος καθολικός ιερέας
Ζωή και έργο
Η Βικιπαίδεια δεν έχει ακόμη άρθρο για αυτόν τον συγγραφέα σε αυτή τη γλώσσα. Παρακάτω, το κείμενο στα πορτογαλικά.
Bartolomé Juan Leonardo de Argensola (Barbastro, Huesca, 26 de agosto de 1562 — Saragoça, 4 de fevereiro de 1631) foi um poeta, historiador e sacerdote espanhol do Século de Ouro.
Nascimento, estudos e vocação
Bartolomé Leonardo de Argensola foi batizado em Barbastro em 26 de agosto de 1562. De origem nobre, filho de Juan Leonardo e Aldonza de Argensola, estudou junto com seu irmão, o poeta e dramaturgo Lupercio, nas escolas primárias de Barbastro, letras e filosofia na Universidade de Huesca (1574), retórica e história na Universidade de Saragoça (1580), sob a orientação de Andrés Schott e Pedro Simón Abril.
Bartolomé Leonardo de Argensola recebeu uma sólida formação clássica; escrevia em latim, conhecia o grego e traduziu numerosos autores clássicos.
Leonardo de Argensola foi ordenado sacerdote e tornou-se protegido de Fernando de Gurrea y Aragón, 5.º Duque de Villahermosa. Foi nomeado pároco de Villahermosa del Río, em Valência, em 1586, nos mesmos anos em que seu irmão Lupercio assumiu o cargo de secretário do duque de Villahermosa.
Capelão e historiador, em Nápoles
Em 1590, quando Jerónimo de Blancas morreu, Leonardo de Argensola solicitou o cargo de cronista do Reino de Aragão, explicando em um documento os requisitos indispensáveis para a historiografia e as qualidades que um bom cronista deveria possuir, mas não obteve o posto solicitado.
Leonardo de Argensola retornou inicialmente à sua paróquia em Villahermosa del Río e, pouco depois, para Saragoça. Com a morte do duque em 1592, foi nomeado capelão da viúva de Maximiliano II, a imperatriz Maria, juntamente com seu irmão Lupercio no cargo de secretário da imperatriz, permanecendo no cargo até 1603, escrevendo boa parte de seus poemas e conhecendo numerosos literatos e nobres, entre os quais Cristóbal de Mesa, Vicente Espinel, Miguel de Cervantes, Lope de Vega, Pedro de Valência, Francisco Aguilar de Terrones, e, graças à proteção oferecida por Pedro Fernández de Castro, recebeu, em 1606, a incumbência de compor uma obra historiográfica, a Conquista de las islas Molucas (Conquista das Ilhas Molucas, Madri, 1609). Entre suas outras obras historiográficas, escreveu a Primera parte de los Anales de Aragón (Primeira parte dos Anais de Aragão, 1630), dando continuidade à obra de Jerónimo Zurita y Castro. Seus comentários sobre eventos contemporâneos e suas Alteraciones populares, que tratam de uma revolta em Saragoça em 1591, estão perdidos.
Κείμενο: “Bartolomé Leonardo de Argensola”, από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια, με την άδεια CC BY-SA 4.0. Ημερομηνίες και στοιχεία: Wikidata.
Συλλογή
Βιβλία: Bartolomé Leonardo de Argensola
1 βιβλίο

