Η Ελισάβετ του Βηντ (γερμ. Elisabeth zu Wied, 29 Δεκεμβρίου 1843 – 2 Μαρτίου 1916) ήταν σύζυγος του Καρόλου Α΄ της Ρουμανίας, γνωστή ευρέως με το φιλολογικό ψευδώνυμο Κάρμεν Σίλβα. Υπήρξε η πρώτη που έφερε τον τίτλο της Βασίλισσας της Ρουμανίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ελισάβετ Παυλίνα Οττιλία Λουίζα γεννήθηκε στο Παλάτι του Μονρεπό στο Νοϊβίντ. Ήταν η κόρη του Χέρμαν του Βηντ και της Μαρίας του Νάσσαου, αδελφής του Αδόλφου του Λουξεμβούργου. Από μικρή ηλικία είχε καλλιτεχνικές ανησυχίες, που φάνηκε αργότερα και με την ενασχόλησή της με τη λογοτεχνία. Ήταν επίσης ανιψιά της Σοφίας, Βασίλισσας της Σουηδίας, ενώ η ίδια είχε ανιψιό τον Γουλιέλμο του Βηντ, μετέπειτα Πρίγκιπα της Αλβανίας, από τον αδελφό της Γουλιέλμο Αδόλφο του Βηντ. Στην ηλικία μόλις των 16 ετών, εθεωρείτο πιθανή σύζυγος του Αλβέρτου Εδουάρδου, Πρίγκηπα της Ουαλίας, μετέπειτα Βασιλιά του Ηνωμένου Βασιλείου και Αυτοκράτορα της Ινδίας. Εθεωρείτο μάλιστα ιδανική νύφη από τη Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία ενθάρρυνε την μεγαλύτερη κόρη της, Βικτωρία, Πριγκίπισσα Διαδόχου της Πρωσίας, να συναναστρέφεται την Ελισάβετ. Αργότερα, ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου νυμφεύθηκε την Αλεξάνδρα της Δανίας.Γνωρίστηκε πρώτη φορά με τον μέλλοντα σύζυγό της, Κάρολο του Οίκου Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν στο Βερολίνο το 1861, όταν η οικογένειά της βρισκόταν στην Αυλή του Βερολίνου προς επίτευξη ενός βέλτιστου γάμου. Αργότερα το 1869, όταν ο Κάρολος έλαβε τον τίτλο του Πρίγκιπα της Ρουμανίας, επέστρεψε στη Γερμανία προς αναζήτηση της μέλλουσας συζύγου του. Επανασυνδέθηκε με την Ελισάβετ και τελικώς παντρεύτηκαν στο Νοϊβίντ τον ίδιο χρόνο. Το μοναδικό παιδί του, η Μαρία, απεβίωσε το 1874 στην ηλικία των 3 ετών, γεγονός που δεν μπορούσε να ξεπεράσει η μητέρα της. Στέφθηκε Βασίλισσα της Ρουμανίας το 1881, όταν η Ρουμανία ανακηρύχθηκε βασίλειο. Οι σχέσεις του βασιλικού ζεύγους αναφερόταν ως παγωμένες σε όλη την διάρκεια του γάμου τους, ενώ ο βασιλιάς Κάρολος ασχολείτο αποκλειστικά με τα τεκταινόμενα της βασιλείας του. Η ίδια η Ελισάβετ είχε αναφέρει, ότι ήταν τέτοια η προσήλωση του συζύγου της στην πολιτική, που «κοιμόταν με το στέμμα». Ο θάνατος της κόρης τους επέτεινε το ψυχρό κλίμα, αλλά προς το τέλος της ζωής τους υπήρξε μια επαναπροσέγγιση.
