Cesare Balbo

Ο κόμης Τσέζαρε Μπάλμπο (ιταλικά: Cesare Balbo‎‎) (21 Νοεμβρίου 1789 - 3 Ιουνίου 1853) ήταν Ιταλός συγγραφέας, ιστορικός και πολιτικός από το Πεδεμόντιο. Εξέχουσα προσωπικότητα στα πρώτα στάδια της Ιταλικής ενοποίησης, είναι γνωστός για τα πολιτικά του δοκίμια που υποστήριζαν μια μετριοπαθή και συνταγματική προσέγγιση στην ενοποίηση υπό την ηγεσία του Οίκου της Σαβοΐας. Ο Μπάλμπο διετέλεσε ο πρώτος πρωθυπουργός του Βασιλείου της Σαρδηνίας το 1848 και έγραψε σημαντικά έργα με τα οποία διαμόρφωσε τη φιλελεύθερη-συντηρητική σκέψη στην Ιταλία του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μπάλμπο γεννήθηκε στο Τορίνο το 1789. Ο πατέρας του, Πρόσπερο Μπάλμπο, μέλος ευγενούς οικογένειας του Πεδεμόντιο, κατείχε υψηλή θέση στην αυλή του Βασιλείου της Σαρδηνίας και υπηρετούσε ως δήμαρχος της πρωτεύουσας κατά τη στιγμή της γέννησης του Τσέζαρε. Η μητέρα του, Ενρικέττα Ταπαρέλι ντ'Ατσέλιο, πέθανε όταν ήταν 3 ετών και μεγάλωσε στο σπίτι της γιαγιάς του, κόμισσας του Μπουτζίνο. Το 1798 ακολούθησε τον πατέρα του που ανέλαβε θέση πρεσβευτή στο Παρίσι. Από το 1808 έως το 1814, ο Μπάλμπο υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις υπό τη Ναπολεόντεια αυτοκρατορία στη Φλωρεντία, τη Ρώμη, το Παρίσι και την Ιλλυρία. Με την πτώση του Ναπολέοντα, εισήλθε στην υπηρεσία της πατρίδας του, κατατάχθηκε στον στρατό και ανέλαβε πολιτικές αποστολές στο Παρίσι και το Λονδίνο ενώ ο πατέρας του διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών. Με το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821 στο Πεδεμόντιο, την οποία αποδοκίμαζε μεν αλλά υπήρχαν υποψίες ότι συμπαθούσε, αναγκάστηκε να εξοριστεί στο Παρίσι και παρόλο που λίγο αργότερα του επετράπη να επιστρέψει, του αρνήθηκαν κάθε δημόσια υπηρεσία.