Egon Erwin Kisch

Ο Έγκον Έρβιν Κις (γερμανικά: Egon Erwin Kisch, 29 Απριλίου 1885 - 31 Μαρτίου 1948) ήταν Αυστριακός και αργότερα Τσεχοσλοβάκος γερμανόφωνος συγγραφέας, δημοσιογράφος και ρεπόρτερ, εβραϊκής καταγωγής. Θεωρείται ένας από τους διαπρεπέστερους ρεπόρτερ στην ιστορία της δημοσιογραφίας και σημαντικός εκπρόσωπος της γερμανόφωνης λογοτεχνίας της Πράγας. Έγινε γνωστός ως «ο αγωνιστής ρεπόρτερ» από τον τίτλο βιβλίου του και τα μαχητικά άρθρα του.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Έγκον Κις γεννήθηκε στο σπίτι «Στις δύο χρυσές αρκούδες» στο κέντρο της παλαιάς συνοικίας Στάρε Μέστο της Πράγας, εκείνη την εποχή μέρος της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας, στην πλούσια οικογένεια του Χέρμαν Κις, εμπόρου υφασμάτων από τη γερμανόφωνη κοινότητα των Σεφαρδιτών που διατηρούσε το κατάστημά του στο ισόγειο του ιδιόκτητου σπιτιού. Ο πατέρας του ήταν ενεργό μέλος της Ένωσης Γερμανών Συγγραφέων και Καλλιτεχνών στη Βοημία, και δημοσίευε τα ποιήματά του στα γερμανικά με το ψευδώνυμο Κύλμπορν. Από μικρή ηλικία ο Έγκον γνώρισε γνωστούς δημοσιογράφους και συγγραφείς που ήταν στενοί φίλοι του πατέρα του, όπως τον δημοσιογράφο Άλφρεντ Κλάαρ και τον Γκούσταβ Μέιρινκ, συγγραφέα του μυθιστορήματος Γκόλεμ.

Το 1902 αποφοίτησε από γερμανικό κρατικό σχολείο στην Πράγα. Το 1903, έκανε το πρώτο του μεγάλο ταξίδι: επισκέφτηκε διάφορα μέρη στην Αυστρία και τη Βαυαρία και έγραψε τις εντυπώσεις του σε ημερολόγιο. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους άρχισε να σπουδάζει στο Πολυτεχνείο της Πράγας, αλλά μετά από ένα εξάμηνο μεταπήδησε στο γερμανόφωνο Πανεπιστήμιο του Καρόλου, όπου παρακολούθησε διαλέξεις για την ιστορία της γερμανικής λογοτεχνίας και την ιστορία της μεσαιωνικής φιλοσοφίας. Από το 1904 ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του καριέρα στη Βοημία, μια γερμανόφωνη εφημερίδα της Πράγας. Το 1910, άρχισε να δημοσιεύει μια εβδομαδιαία στήλη που κυκλοφόρησε για περισσότερο από ένα χρόνο και έκανε τον Κις τοπική διασημότητα. Αυτά τα άρθρα χαρακτηρίζονταν από ενδιαφέρον για την πόλη, τις φυλακές και τη ζωή των φτωχών της Πράγας. Το στυλ του ήταν εμπνευσμένο από τον Γιαν Νερούντα, τον Εμίλ Ζολά και τον Τσαρλς Ντίκενς. Πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, αποκάλυψε το σκάνδαλο κατασκοπείας για τον Άλφρεντ Ρεντλ, το οποίο δημοσίευσε ανώνυμα.