Πορτρέτο: Emilia Pardo Bazán
Φωτογραφία: Luis Sellier · Wikimedia Commons

Συγγραφέας

Emilia Pardo Bazán

1851–1921

Γέννηση
16 Σεπτεμβρίου 1851, Α Κορούνια
Θάνατος
12 Μαΐου 1921, Μαδρίτη
Υπηκοότητα
Ισπανία
Ιδιότητα
Δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος και οικοδέσποινα λογοτεχνικού σαλονιού
Κίνημα
Ρεαλισμός
Σημαντικά έργα
The House of Ulloa · La cuestión palpitante

Ζωή και έργο

Η Βικιπαίδεια δεν έχει ακόμη άρθρο για αυτόν τον συγγραφέα σε αυτή τη γλώσσα. Παρακάτω, το κείμενο στα πορτογαλικά.

Emilia Pardo Bazán, condessa de Pardo Bazán, (Corunha, 16 de setembro de 1851 — Madrid, 12 de maio de 1921) foi uma nobre e aristocrata, romancista, jornalista, ensaísta, crítica literária, poetisa, tradutora, dramaturga, editora, catedrática e conferencista galega espanhola, introdutora do naturalismo em Espanha. Foi também uma das principais precursoras do feminismo e da luta pelos direitos das mulheres durante o século XIX e inícios do século XX, falando publicamente sobre a necessidade de reivindicar o direito e livre acesso à instrução e educação das mulheres para a obtenção de uma sociedade igualitária. Entre a sua vasta obra literária, é mais reconhecida pelo romance "Los pazos de Ulloa" de 1886 e o ensaio literário "La cuestión palpitante" de 1883.

Biografia

Nascida a 16 de setembro de 1851 na Corunha, cidade que sempre apareceu nos seus romances sob o nome de "Marineda", Emilia Antonia Socorro Josefa Amalia Vicenta Eufemia Pardo Bazán y de la Rúa-Figueroa era a única filha de José Pardo Bazán y Mosquera Rivera, advogado, político liberal e conde de Pardo-Bazán, e Amalia Rúa-Figueroa y Somoza, herdeira das casas fidalgas de Zanfoga, em Vilasantar, e Tamou, em Présaras, sendo ambos descendentes de famílias galegas da alta aristocracia espanhola e do marechal e conde Pardo de Cela (1425-1483).

Apesar das fortes raízes católicas e nobres da sua família, o seu pai era um conhecido orador do pensamento livre e activista pelos direitos das mulheres em Espanha durante os primeiros anos do século XIX, proporcionando à sua filha, desde pequena idade, a melhor educação que lhe era possível, fomentando essencialmente o seu amor pela literatura. Como tal, vivendo alternadamente entre a Galiza e Madrid, durante a sua juventude, Emilia foi instruída em casa, com tutores privados, e num colégio francês na capital espanhola, sendo introduzida às obras literárias de La Fontaine e Jean Racine, assim como a várias obras clássicas, como a "Ilíada" de Homero, e a obras icónicas da literatura espanhola, como "Dom Quixote" de Miguel de Cervantes. Com nove anos compôs os seus primeiros versos, aos treze escreveu a sua primeira novela, "Aficiones peligrosas", e aos quinze o seu primeiro conto, intitulado "Un matrimonio del siglo XIX". Pouco depois, viajou para França, onde foi fortemente influenciada pela obra do autor francês Victor Hugo. Rejeitando seguir as modas e as ideias preconcebidas sobre o papel da mulher na sociedade, que limitavam a sua aprendizagem e liberdade de escolha, para além da literatura, Emilia optou por estudar História, Filosofia e vários idiomas como o francês, inglês e alemão, terminando os seus estudos sem poder ingressar na universidade tal como desejava, por à época não ser autorizado o ingresso do sexo feminino no ensino superior.

Κείμενο: “Emilia Pardo Bazán”, από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια, με την άδεια CC BY-SA 4.0. Ημερομηνίες και στοιχεία: Wikidata.

Συλλογή

Βιβλία: Emilia Pardo Bazán

17 βιβλία