Emilio Praga

Ο Εμίλιο Πράγκα (ιταλικά: Emilio Praga‎‎) (18 Δεκεμβρίου 1839 - 26 Δεκεμβρίου 1875) ήταν Ιταλός συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος και λιμπρετίστας. Συμμετείχε στον κύκλο του λογοτεχνικού και καλλιτεχνικού κινήματος Σκαπιλιατούρα που αντιτίθετο στον πολιτιστικό συντηρητισμό της εποχής.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Εμίλιο Πράγκα γεννήθηκε το 1839 στο Μιλάνο σε εύπορη οικογένεια βιομηχάνων. Ο πατέρας του ήταν λάτρης της λογοτεχνίας και η μητέρα του σύχναζε στα σαλόνια της υψηλής κοινωνίας του Μιλάνου. Η κοινωνική του θέση του επέτρεψε, μεταξύ 1857 και 1859, να κάνει πολλά ταξίδια στην Ευρώπη, κατά τα οποία πέρασε μεγάλα χρονικά διαστήματα στο Παρίσι όπου αφιερώθηκε στη μελέτη έργων των Μποντλέρ, Βικτόρ Ουγκώ, Αλφρέ ντε Μυσέ και Χάινριχ Χάινε. Στη γαλλική πρωτεύουσα άρχισε να ζωγραφίζει, χρησιμοποιώντας την τεχνική της ακουαρέλας.

Επιστρέφοντας στο Μιλάνο, γνώρισε τους αδελφούς Καμίλο και Αρρίγκο Μπόιτο και άρχισε να συχνάζει στους κύκλους της σκαπιλιατούρα όπου έγινε ένας από τους κύριους εκφραστές της. Αλλά μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1864 και την οικονομική κατάρρευση της οικογενειακής επιχείρησης, δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί σε μια τακτική εργασία: το 1865, βρήκε δουλειά σαν καθηγητής λογοτεχνίας στο Ωδείο του Μιλάνου αλλά απολύθηκε σύντομα λόγω ασυνέπειας. Το 1866, με το ξέσπασμα του Τρίτου πολέμου της ανεξαρτησίας, κατατάχθηκε μαζί με τον Μπόιτο και τον Φράνκο Φάτσιο στους εθελοντές του Γκαριμπάλντι.

Η άστατη ζωή και τα οικονομικά προβλήματα τον έστρεψαν στο αλκοόλ και τη χρήση ναρκωτικών, εκπροσωπώντας αυθεντικά το πρότυπο του καταραμένου ποιητή. Το 1873 ο χωρισμός από τη σύζυγό του και τον 11χρονο γιο του Μάρκο (μελλοντικός θεατρικός συγγραφέας), επιδείνωσαν την κατάστασή του: πέθανε σε φτώχεια, το 1875, σε ηλικία 36 ετών, με κατεστραμμένη την υγεία του από τις καταχρήσεις, φιλοξενούμενος στο σπίτι του αδελφού του.