Ο Φρανσουά Φενελόν (François de Salignac de la Mothe-Fénelon, 6 Αυγούστου 1651 - 7 Ιανουαρίου 1715) ήταν Γάλλος ιερωμένος, θεολόγος και συγγραφέας, γνωστός κυρίως για το έργο του Οι περιπέτειες του Τηλέμαχου.
Βιογραφία
Από αριστοκρατική οικογένεια, σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Καόρ και σε θεολογικό σεμινάριο του Παρισιού. Το 1675 χειροτονήθηκε ιερέας και ανέλαβε την διεύθυνση των «Νέων Καθολικών», ενός ιδρύματος που είχε σκοπό την κατήχηση νεαρών γυναικών που είχαν πρόσφατα απαρνηθεί τον Προτεσταντισμό. Η επιτυχία του στο έργο αυτό υπήρξε η αιτία να αποσταλεί και σε άλλες περιοχές για τον προσηλυτισμό Ουγενότων.
Τόσο στις πιο πάνω αποστολές του όσο και στην Πραγματεία περί της εκπαιδεύσεως των νεανίδων που δημοσίευσε το 1687, τάχθηκε κατά της βίας και υπέρ των ήπιων μεθόδων προσηλυτισμού.
Το 1689 ο Φενελόν διορίστηκε παιδαγωγός του οκτάχρονου Λουδοβίκου, δούκα της Βουργουνδίας, εγγονού του βασιλεύοντος τότε Λουδοβίκου ΙΔ΄. Ο νεαρός ήταν προικισμένος με ευφυΐα αλλά ήταν και υπερόπτης, ισχυρογνώμων και σκληρός. Ο Φενελόν κέρδισε τον σεβασμό του μαθητή του και κατόρθωσε να τον τιθασεύσει. Ο Βασιλιάς-Ήλιος εντυπωσιασμένος από την βελτίωση του χαρακτήρα του εγγονού του, αντάμειψε το 1695 τον παιδαγωγό με την θέση του αρχιεπισκόπου του Καμπραί.
Ο Φενελόν διέμενε στην έδρα του εννιά μήνες τον χρόνο (πράγμα πρωτοφανές εκείνη την εποχή) και μόνο τρεις μήνες στην Αυλή, όπου συνέχιζε την εκπαίδευση του δούκα. Το 1693 είχε γίνει μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.
Το 1696 ενεπλάκη σε θεολογική έριδα με τον Μποσσυέ εξ αιτίας των μυστικιστικών διδασκαλιών της Μαντάμ Γκυγιόν, τις οποίες ο Φενελόν υπερασπίστηκε με το βιβλίο του Εξήγηση των ρήσεων των Αγίων επί του εσωτερικού βίου (1697). Ο Μποσσυέ επικράτησε και ο Φενελόν διατάχθηκε να σταματήσει την εκπαίδευση του δούκα και να παραμείνει στην αρχιεπισκοπή του. Τον Μάρτιο του 1699 ο πάπας καταδίκασε -πολύ χλιαρά πάντως- το βιβλίο του Φενελόν.
