Ο Φρίντγιοφ Νάνσεν (νορβ.:Fridtjof Nansen, 1861 – 13 Μαΐου 1930) ήταν Νορβηγός εξερευνητής, επιστήμονας και διπλωμάτης.
Σπούδασε ζωολογία στη Χριστιανία και εργάστηκε ως επιμελητής στο Μουσείο του Μπέργκεν, όπου ασχολήθηκε με την έρευνα του κεντρικού νευρικού συστήματος των κατώτερων θαλάσσιων ζώων. Τα αποτελέσματα των ερευνών του συνέβαλαν στη διατύπωση των μοντέρνων θεωριών στη νευρολογία.
Το 1895, στα πλαίσια μιας αποστολής στον Βόρειο Πόλο μαζί με έναν σύντροφό του, κατάφερε να φθάσει σε γεωγραφικό πλάτος 86°14΄, το βορειότερο σημείο στο οποίο μέχρι τότε είχε καταφέρει να φθάσει άνθρωπος. Τρία χρόνια νωρίτερα είχε διασχίσει, μαζί με 5 συντρόφους του, χρησιμοποιώντας σκι και έλκηθρα, το νότιο τμήμα της Γροιλανδίας, από το Umivik στο Gotthab.
Διετέλεσε πρεσβευτής της Νορβηγίας στο Λονδίνο, τη διετία 1906-1908.
Υπήρξε ο πρώτος Ύπατος Αρμοστής της Κοινωνίας των Εθνών για τους Πρόσφυγες. Το 1922 του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για την προσφορά του στους πρόσφυγες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον θάνατό του, η Κοινωνία των Εθνών ίδρυσε το Διεθνές Γραφείο Νάνσεν για τη στήριξη των προσφύγων. Για την προσφορά του στο προσφυγικό ζήτημα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή έχει τιμηθεί με μία οδό στον Υμηττό και με προτομή στην Αθήνα.
