Gabriello Chiabrera

Ο Γκαμπριέλο Κιαμπρέρα (ιταλικά: Gabriello Chiabrera‎‎) (18 Ιουνίου 1552 - 14 Οκτωβρίου 1638) ήταν Ιταλός ποιητής και θεατρικός συγγραφέας της ύστερης Αναγέννησης. Τα νέα μέτρα, με επιρροή από την αρχαία ελληνική λυρική ποίηση, που εισήγαγε στην ιταλική λογοτεχνία και το ελληνικό του ύφος διεύρυναν το φάσμα των λυρικών μορφών και επηρέασαν μεταγενέστερους Ιταλούς ποιητές. Αποκαλείται και Ιταλός Πίνδαρος.

Ο Κιαμπρέρα και ο Τζαμπατίστα Μαρίνο ήταν οι σημαντικότεροι Ιταλοί λυρικοί ποιητές του 17ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κιαμπρέρα γεννήθηκε το 1552 στη Σαβόνα, μια μικρή παραθαλάσσια πόλη κοντά στη Γένοβα, σε αριστοκρατική οικογένεια. Όπως αναφέρει στην αυτοβιογραφία του στην οποία, όπως ο Ιούλιος Καίσαρας, αναφέρεται στον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο, ήταν παιδί-θαύμα. Πήγε στη Ρώμη σε ηλικία 9 ετών, υπό την φροντίδα του θείου του Τζοβάνι που ασκούσε το τραπεζικό επάγγελμα. Εκεί σπούδασε με ιδιωτικό δάσκαλο, υπέστη δύο συνεχόμενες περιόδους σοβαρού πυρετού και τελικά στάλθηκε στο κολέγιο των Ιησουιτών, σχολείο που ίδρυσε ο Ιγνάτιος Λογιόλα το 1551, όπου παρέμεινε μέχρι την ηλικία των 20 ετών, σπουδάζοντας φιλοσοφία, «περισσότερο ως επάγγελμα παρά ως μαθησιακή εμπειρία», όπως το έθεσε ο ίδιος.

Έχοντας χάσει τον θείο του περίπου εκείνη την εποχή, επέστρεψε στη Σαβόνα για να δει την οικογένειά του. Λίγο αργότερα επέστρεψε στη Ρώμη και μπήκε στο σπίτι ενός καρδιναλίου, όπου παρέμεινε για αρκετά χρόνια, συναναστρεφόμενος Ουμανιστές λόγιους και συγγραφείς, μεταξύ των οποίων τον Σπερόνε Σπερόνι και τον Τορκουάτο Τάσο. Μεταξύ 1579 και 1581 έζησε άστατη ζωή. Στα μέσα της δεκαετίας του 1580, αφού ενεπλάκη σε μια μονομαχία, έφυγε από τη Ρώμη και επέστρεψε στη Σαβόνα, όπου πέρασε την επόμενη δεκαετία μελετώντας λογοτεχνία. Ταυτόχρονα, κατείχε διάφορες διοικητικές θέσεις και επισκέφτονταν τη Γένοβα σε διπλωματικές αποστολές.