Ο Γκέοργκ Μόριτς Έμπερς (γερμαν. Georg Moritz Ebers, 1 Μαρτίου 1837 – 7 Αυγούστου 1898) ήταν Γερμανός αιγυπτιολόγος και μυθιστοριογράφος, ο οποίος τον χειμώνα του 1873–1874 ανεκάλυψε τον περίφημο αιγυπτιακό πάπυρο ιατρικού περιεχομένου που φέρει το όνομά του.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Έμπερς γεννήθηκε στο Βερολίνο, αλλά σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, ενώ στο Βερολίνο σπούδασε ανατολικές γλώσσες και αρχαιολογία. Το 1865 ανακηρύχθηκε υφηγητής (Dozent) στην αρχαία αιγυπτιακή γλώσσα και αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Ιένας, όπου έγινε καθηγητής το 1868. Το 1870 διορίσθηκε καθηγητής στα ίδια αντικείμενα στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Είχε ήδη πραγματοποιήσει δύο επιστημονικά ταξίδια στην Αίγυπτο. Το πρώτο του σημαντικό έργο ήταν το Ägypten und die Bücher Moses (1867–1868). Το 1874 δημοσίευσε τον περίφημο ιατρικό Πάπυρο Ebers, τον οποίο είχε ανακαλύψει στις Θήβες και χρονολογείται στα μέσα του 16ου αιώνα π.Χ.. Το κείμενό του μεταφράσθηκε από τον H. Joachim το 1890. Σήμερα ο πάπυρος αυτός φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Λειψίας και θεωρείται από τους σημαντικότερους παπύρους ιατρικού περιεχομένου και το δεύτερο αρχαιότερο σωζόμενο ιατρικό κείμενο στον κόσμο (μετά τον Πάπυρο Έντγουιν Σμιθ, περ. 1600 π.Χ.).
Ο Έμπερς από την αρχή της σταδιοδρομίας του συνέλαβε την ιδέα να εκλαϊκεύσει την αιγυπτιολογία γράφοντας ιστορικά μυθιστορήματα. Το Eine ägyptische Königstochter εκδόθηκε το 1864 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Ακολούθησαν τα Uarda (1877), Homo sum (1878), Die Schwestern (1880), Der Kaiser (1881, εκτυλίσσεται στην εποχή του αυτοκράτορα Αδριανού), Serapis (1885), Die Nilbraut (1887) και Kleopatra (1894), που έτυχαν επίσης καλής αποδοχής.
