Georg Simmel

Ο Γκέοργκ Ζίμελ (γερμ. Georg Simmel, 1 Μαρτίου 1858 – 28 Σεπτεμβρίου 1918) ήταν Γερμανός κοινωνιολόγος, φιλόσοφος και κριτικός.

Ο Ζίμελ ανήκει στους κλασικούς της κοινωνιολογικής θεωρίας, παρά το γεγονός ότι έχουν εγερθεί διάφορες αντιρρήσεις σε σχέση με τη συνολική αποτίμηση του έργου του, ειδικότερα αναφορικά με την απουσία μίας γενικότερης θεωρίας για την κοινωνία, τον θεματολογικό εκλεκτισμό του και την έλλειψη άρτιας μεθοδολογίας. Ωστόσο, ο Ζίμελ έχει χαρακτηριστεί δίκαια ως ο θεωρητικός της νεωτερικότητας par excellence, ενώ η κοινωνιολογική του τεχνοτροπία αποκλήθηκε «κοινωνιολογικός ιμπρεσιονισμός», αφού επιχείρησε να συζεύξει το κοινωνικό με το πολιτισμικό στοιχείο, εξετάζοντας με πληρέστερο και ριζοσπαστικότερο τρόπο το πνεύμα της σύγχρονης πραγματικότητας.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ζίμελ γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1858 στο Bερολίνο. Ήταν ο νεότερος από επτά παιδιά. Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης εργοστασίου σοκολάτας και πέθανε το 1874, οπότε και ο Ζίμελ υιοθετήθηκε από τον Γιούλιους Φριντλέντερ. Ο τελευταίος του εξασφάλισε τα οικονομικά εχέγγυα για να σπουδάσει και να γίνει ακαδημαϊκός. Από το 1876 εως το 1881 σπουδάζει ιστορία, ψυχολογία των λαών, φιλοσοφία και ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Το 1881 συντάσσει τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο Darstellung und Beurteilungen von Kants verschiedenen Ansichten über das Wesen der Materie (δημοσιεύτηκε με τον τίτλο Das Wesen der Materie nach Kants physischer Monadologie).

Από το 1885 έως το 1900 εργάζεται ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, ενώ μετά το 1900 παραμένει στο Πανεπιστήμιο ως άμισθος έκτακτος καθηγητής φιλοσοφίας. Το 1909 ιδρύει τη Γερμανική Φιλοσοφική Εταιρία (Deutsche Gesellschaft für Philosophie) με τη συνδρομή των Φέρντιναντ Τένις, Βέρνερ Σόμπαρτ και Μαξ Βέμπερ.