Ο Τζορτζ Μέρεντιθ (αγγλικά: George Meredith) (12 Φεβρουαρίου 1828 – 18 Μαΐου 1909) ήταν Άγγλος μυθιστοριογράφος και ποιητής, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της αγγλικής λογοτεχνίας κατά τη βικτωριανή περίοδο. Αρχικά ασχολήθηκε με την ποίηση, επηρεασμένος μεταξύ άλλων από τον Τζον Κητς, αλλά σταδιακά έγινε διάσημος ως μυθιστοριογράφος. Τα μυθιστορήματά του διακρίνονται για το σπινθηροβόλο πνεύμα, τους έξυπνους διαλόγους, το αφοριστικό ύφος και την ψυχολογική ανάλυση των χαρακτήρων.
Τα πιο γνωστά μυθιστορήματά του είναι Η δοκιμασία του Ρίτσαρντ Φέβερελ (1859) που σκανδάλισε τους βικτωριανούς λογοτεχνικούς κύκλους, Ο Εγωιστής (1879) και η μεγάλη επιτυχία του Η Άρτεμις του σταυροδρομιού (1885).
Ο Μέρεντιθ επηρέασε και υποστήριξε νεότερους μυθιστοριογράφους της εποχής του, μεταξύ των οποίων τον Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, τον Τόμας Χάρντι και τον Τζορτζ Γκίσινγκ. Προτάθηκε για το Νόμπελ Λογοτεχνίας επτά φορές. Το 1905 τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος της Αξίας.
