Ο Ζωρζ Ονέ (Georges Ohnet, 3 Απριλίου 1848 – 5 Μαΐου 1918) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος και λόγιος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ονέ γεννήθηκε στο Παρίσι και απεφοίτησε από το Κολέγιο Σαιν-Μπαρμπ και το Λύκειο Ναπολέοντος, το σημερινό Λύκειο Ερρίκου Δ΄. Αρχικώς, μετά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και έγινε διαδοχικά συντάκτης των Pays και Constitutionnel. Σε συνεργασία με τον μηχανικό και θεατρικό συγγραφέα Λουί Ντενερούζ (Louis Denayrouze) έγραψε το πεντάπρακτο δράμα Ρεζινά Σαρπί (1875) και το Μάρθα (1877).
Ο Ονέ θαύμαζε τη Γεωργία Σάνδη και ήταν αντίθετος προς το ρεαλιστικό σύγχρονο μυθιστόρημα. Συνέγραψε τη σειρά μυθιστορημάτων «Les Batailles de la vie», που είχαν απλό και ιδεαλιστικό χαρακτήρα. Παρά το ότι δέχθηκαν την κατάκριση των κριτικών ως μη ρεαλιστικά και κοινότοπα, έγιναν πολύ δημοφιλή. Μερικά από τα μυθιστορήματα αυτά ήταν το Σέργιος Πανίν (1881), το οποίο βραβεύθηκε από τη Γαλλική Ακαδημία, Ο Αρχισιδηρουργός (1882), το La Grande Marnière (1885), το Volonté (1888) και το Dernier Amour (1891). Πολλά από τα μυθιστορήματα του Ονέ έχουν διασκευασθεί σε θεατρικά έργα με μεγάλη επιτυχία, με τον Αρχισιδηρουργό να κάνει παραστάσεις επί ένα ολόκληρο έτος στην πρώτη παραγωγή του, στο θέατρο «Gymnase» το 1883, με πρωταγωνιστές την Τζέιν Χάντινγκ και τον Αριστείδη Δαμαλά. Μεταγενέστερα έργα του Ονέ είναι μεταξύ άλλων τα Le Crépuscule (1902), Le Marchand de Poison (1903), La Conquérante (1905), La dixième muse (1906). Το 1902 ο Ονέ εκλέχθηκε πρόεδρος της «Société des Auteurs et Compositeurs Dramatiques».
