Ο Τζοβάνι Πάσκολι (ιταλικά: Giovanni Pascoli) (31 Δεκεμβρίου 1855 - 6 Απριλίου 1912) ήταν Ιταλός ποιητής, μελετητής κλασικής λογοτεχνίας, ακαδημαϊκός και εμβληματική μορφή της ιταλικής λογοτεχνίας στα τέλη του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τζοβάνι Πάσκολι γεννήθηκε στο Σαν Μάουρο στην ιταλική περιφέρεια Εμίλια-Ρομάνια το 1855. Το 1867, όταν ήταν 12 ετών, ο πατέρας του, Ρουτζέρο Πάσκολι, διαχειριστής της περιουσίας του πρίγκιπα Αλεσάντρο Ραφαέλε Τορλόνια, σκοτώθηκε σε ενέδρα από έναν δολοφόνο που δεν συνελήφθη ποτέ. Την επακόλουθη οικονομική κατάρρευση της πολυμελούς οικογένειας, ακολούθησε ο θάνατος της μητέρας του τον επόμενο χρόνο και μιας αδελφής και δύο αδελφών του. Αυτά τα γεγονότα άφησαν βαθύ σημάδι στη ζωή και το έργο του ποιητή.
Το 1871, εγκαταστάθηκε στο Ρίμινι, όπου συνέχισε τις γυμνασιακές του σπουδές και έγινε φίλος με τον Αντρέα Κόστα. Άρχισε να συμμετέχει σε κύκλους σοσιαλιστών και αναρχικών, γεγονός που οδήγησε στη σύντομη φυλάκισή του στη Μπολόνια μετά από μια διαμαρτυρία κατά της σύλληψης του αναρχικού Τζοβάνι Πασσανάντε, ο οποίος το 1878 επιχείρησε να δολοφονήσει τον βασιλιά Ουμβέρτο Α΄. Ο Πάσκολι συνέθεσε μια Ωδή στον Πασσανάντε, την οποία έσκισε αφού τη διάβασε σε συγκέντρωση στη Μπολόνια.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, όπου καθηγητής και μέντοράς του ήταν ο ποιητής Τζοζουέ Καρντούτσι. Το 1882 μυήθηκε στην τεκτονική στοά της Μπολόνια. Μετά την αποφοίτησή του, πήρε τις δύο αδελφές του να ζήσουν μαζί και από το 1882 ξεκίνησε να εργάζεται ως καθηγητής, πρώτα σε γυμνάσια και στη συνέχεια σε διάφορα ιταλικά πανεπιστήμια, ως καθηγητής ελληνικής, λατινικής και ιταλικής λογοτεχνίας.
