Gustav Landauer

Ο Γκούσταφ Λαντάουερ (Gustav Landauer, 7 Απριλίου 1870 – 2 Μαΐου 1919) ήταν ένας από τους κορυφαίους θεωρητικούς του αναρχισμού στη Γερμανία στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Ήταν υπέρμαχος του κοινωνικού αναρχισμού και αναγνωρισμένος ειρηνιστής.

Το 1919 ήταν Επίτροπος Διαφωτισμού και Δημόσιας Εκπαίδευσης της βραχύβιας Σοβιετικής Δημοκρατίας της Βαυαρίας κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Επανάστασης του 1918-1919. Δολοφονήθηκε από στρατιώτες ως αιχμάλωτος, όταν ανατράπηκε αυτή η δημοκρατία.

Ο Λαντάουερ είναι επίσης γνωστός για τη μελέτη της μεταφυσικής και της θρησκείας και για τις μεταφράσεις του για τα έργα του William Shakespeare στα γερμανικά.

Ο Λαντάουερ ήταν το δεύτερο παιδί των Εβραίων γονέων Rosa é Neuberger και Herman Landauer. Υποστήριξε τον αναρχισμό μέχρι το 1890. Εκείνα τα χρόνια, ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδης για την ατομικιστική προσέγγιση των Max Stirner και Friedrich Nietzsche, αλλά επίσης «προειδοποίησε για μια αποθέωση του ανεξέλεγκτου ατόμου, που πιθανώς οδηγούσε στην παραμέληση της αλληλεγγύης».

Ήταν καλός φίλος με τον Μάρτιν Μπούμπερ, επηρεάζοντας την διαλογική φιλοσοφία του τελευταίου. Ο Landauer πίστευε ότι η κοινωνική αλλαγή δεν μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσω του ελέγχου του κράτους ή των οικονομικών μέσων, αλλά απαιτούσε μια επανάσταση στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Πίστευε ότι ο αληθινός σοσιαλισμός θα μπορούσε να προκύψει μόνο σε συνδυασμό με αυτήν την κοινωνική αλλαγή, και έγραψε: «Η κοινότητα που λαχταρούμε και χρειαζόμαστε, θα την βρούμε μόνο αν αποκοπούμε από την ατομική ύπαρξη · έτσι θα βρούμε επιτέλους, στον εσωτερικό μας πυρήνα ή στην κρυφή μας ύπαρξη, τη πιο αρχαία και πιο καθολική κοινότητα: την ανθρώπινη φυλή και τον Κόσμο. "

Ένα από τα εγγόνια του Λαντάουερ, με τη σύζυγό του συγγραφέα Χέντβιχ Λάχμαν (Hedwig Lachmann), ήταν ο Μάικ Νίκολς, σκηνοθέτης, συγγραφέας και παραγωγός της αμερικάνικης τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.