Gustav Theodor Fechner

Ο Γκούσταφ Τέοντορ Φέχνερ (γερμ. Gustav Theodor Fechner, 19 Απριλίου 1801 – 18 Νοεμβρίου 1887), ήταν Γερμανός φιλόσοφος, φυσικός και ψυχολόγος. Υπήρξε από τους πρωτοπόρους της πειραματικής ψυχολογίας και θεμελιωτής της ψυχοφυσικής, εμπνέοντας πολλούς μετέπειτα επιστήμονες και φιλοσόφους του 20ου αιώνα. Του αποδίδεται επίσης, η μαθηματική διατύπωση της μη γραμμικής σχέσεως μεταξύ της ψυχολογικής διεγέρσεως και της φυσικής έντασης ενός ερεθίσματος, μέσω του τύπου

ln

{\displaystyle S=K\ln I}

, ο οποίος έγινε γνωστός ως ο νόμος Βέμπερ-Φέχνερ.

Νεαρή ηλικία

Ο Φέχνερ γεννήθηκε στο Γκρος Σέρχεν (σημερινό Ζάρκι Βέλκιε στην δυτική Πολωνία), κοντά στο Μούσκαου, στην κάτω Λουσατία, όπου ο πατέρας του ήταν προτεστάντης ιερέας. Παρότι τον μεγάλωσε ο θρησκευόμενος πατέρας του, ο Φέχνερ έγινε άθεος σε μεγαλύτερη ηλικία. Έλαβε την εκπαίδευση του στο Ζόραου (σημερινό Ζάρυ στην δυτική Πολωνία). Το 1817 σπούδασε ιατρική στην Ιατρική Ακαδημία Καρλ Γκούσταφ Κάρους της Δρέσδης, και από το 1818 στο πανεπιστήμιο της Λειψίας, όπου και παρέμεινε. Απέκτησε το διδακτορικό του από το ίδιο πανεπιστήμιο το 1835.

Το 1834 διορίστηκε ως καθηγητής φυσικής, όμως το 1839 προσβλήθηκε από κάποια πάθηση των οφθαλμών -ή κατά άλλες μαρτυρίες νευρικό καταθλιπτικό επεισόδιο- καθώς μελετούσε τα χαρακτηριστικά των χρωμάτων και της όρασης, και μετά από κάποιο καιρό που υπέφερε, παραιτήθηκε. Σταδιακά η πάθηση υποχώρησε, και ο Φέχνερ επικεντρώθηκε στην μελέτη του νου και την σχέση του με το σώμα, δίνοντας δημόσιες διαλέξεις στα θέματα τα οποία ανέπτυσσε στα γραπτά του. Ενώ κάποια μέρα βρισκόταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι, του ήρθε η ιδέα για την συσχέτιση μεταξύ πνευματικών και υλικών ερεθισμάτων, κάτι που μετέπειτα αποτέλεσε σημαντική παράμετρο στην ανάπτυξη της ψυχολογίας μεταξύ του πνευματικού και του υλικού κόσμου.