Gustav Wied

Ο Γκούσταου Γιοχάνες Βηντ (Gustav Johannes Wied, 6 Μαρτίου 1858 – 24 Οκτωβρίου 1914) ήταν Δανός λογοτέχνης, γνωστός γενικώς ως ένας σατιρικός επικριτής της κοινωνίας της εποχής του, που σκοπίμως εφάρμοσε το συγγραφικό ταλέντο του για να εκθέσει το κατέστημένο και την «άρχουσα» αστική τάξη. Φυλακίσθηκε από τις αρχές επί δύο εβδομάδες το 1882 για ένα διήγημά του που δημοσιεύθηκε σε εφημερίδα. Ο Βηντ ήταν πολυγραφότατος και ασχολήθηκε με τα περισσότερα είδη του γραπτού λόγου: συνέγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιήματα και θεατρικά έργα (αρκετά από τα οποία προσεγγίζουν ως είδος το σατυρικό δράμα).

Ο Γκούσταου Βηντ γεννήθηκε στο χωριό Branderslev, κοντά στο Νάκσκοου, και ήταν το πέμπτο από τα ένδεκα τέκνα του Καρλ Άουγκουστ και της Κάτα Βηντ.

Το γνωστότερο έργο του είναι το μυθιστόρημα Livsens Ondskab (= «[η] κακία της ζωής», 1899), που αφηγείται τη ζωή σε μια επαρχιακή κωμόπολη της Δανίας με κεντρικά πρόσωπα τον τελωνιακό Knagsted, έναν σατιρικό «Διογένη» που εκθέτει και γελοιοποιεί την υποκρισία των φαντασμένων κατοίκων, και τον Emanual Thomsen, έναν τραγικό βιοπαλαιστή που προσπαθεί να αποκτήσει τα χρήματα που χρειάζεται για να ανακτήσει το αγρόκτημα των προγόνων του. Στο μυθιστόρημα-«συνέχεια», με τίτλο Knagsted (1902), ο Βηντ βάζει τον ήρωα να σχολιάζει δηκτικά τους «κοσμικούς κύκλους» στην περίφημη τότε λουτρόπολη Κάρλσμπαντ. Μια καλύτερη εικόνα του αγροτικού βίου στη Δανία δίνει ο συγγραφέας στα διηγήματα της συλλογής Silhuetter (= «σιλουέτες»).

Η δημοφιλία των έργων του τελικώς υπεχώρησε και ο ίδιος αρρώστησε, υποφέροντας από τρομερούς πόνους στο στομάχι. Επηρεασμένος από αυτά και κυριευμένος από κατάθλιψη, αυτοκτόνησε παίρνοντας μεγάλη δόση κυανιούχου καλίου σε ηλικία 56 ετών. Το 1938 ιδρύθηκε η «Εταιρεία Gustav Wied» με σκοπό τη διάδοση των γνώσεων για τον Βηντ και τη λογοτεχνική του παρακαταθήκη.