Ο Γουστάβο Αδόλφο Ντομίνγκεθ Μπαστίδα Κλάουδιο (Σεβίλλη, 17 Φεβρουαρίου 1836- Μαδρίτη, 22 Δεκεμβρίου 1870), γνωστός ως Γουστάβο Αδόλφο Μπεκέρ (Gustavo Adolfo Bécquer), ήταν Ισπανός ποιητής, συγγραφέας, θεατρικός συγγραφέας και λογοτεχνικός κριτικός, εκπρόσωπος του κινήματος του Ρομαντισμού στην Ισπανία. Ως ύστερος ρομαντικός, έχει επίσης συσχετιστεί με το μεταρομαντικό κίνημα. Αν και στη ζωή του είχε ήδη πετύχει κάποια φήμη, μόνο μετά το θάνατό του και μετά τη δημοσίευση όλων των γραπτών του απέκτησε το κύρος που αναγνωρίζεται σήμερα. Το έργο του είναι πολύ δημοφιλές και θεωρείται από κάποιους ο πιο διαβασμένος Ισπανός συγγραφέας μετά τον Μιγκέλ Θερβάντες.
Η γραφή του προσέγγισε τα παραδοσιακά λογοτεχνικά θέματα από μία καινούργια σκοπιά, έτσι ο Γουστάβο Αδόλφο Μπεκέρ θεωρείται και ο πατέρας του ισπανικού λυρισμού. Επηρέασε το έργο πολλών άλλων λογοτεχνών, όπως για παράδειγμα του Λουίς Θερνούδα, του μεξικανού Οκτάβιο Πας, της πορτορικανής Τζιαννίνα Πάσκι και άλλως. Ο ίδιος ο Μπεκέρ είχε επηρεασθεί αρκετά από τα έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, του Γκαίτε και του Χάινριχ Χάινε.
