Hamlin Garland

Ο Χάνιμπαλ Χάμλιν Γκάρλαντ (αγγλ. Hannibal Hamlin Garland‎‎, 14 Σεπτεμβρίου 1860 – 4 Μαρτίου 1940) ήταν Αμερικανός λογοτέχνης, βραβευμένος με «Πούλιτζερ», και ερευνητής της παραψυχολογίας.

Ο Γκάρλαντ γεννήθηκε σε αγρόκτημα κοντά στην κωμόπολη Γουέστ Σάλεμ (Ουισκόνσιν) και ήταν το δεύτερο από τα 4 τέκνα του Ρίτσαρντ και της Σαρλότ Ιζαμπέλ Γκάρλαντ. Σε ηλικία 24 ετών εγκαταστάθηκε στη Βοστώνη προκειμένου να επιδιώξει μια σταδιοδρομία συγγραφέα και άρχισε να διαβάζει επιμελώς στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βοστώνης. Τα περισσότερα έργα του αναφέρονται στις σκληρές συνθήκες ζωής των πρώτων αποίκων γεωργών στις κεντρικές πολιτείες των ΗΠΑ. Η πρώτη σημαντική επιτυχία του ήταν η συλλογή 11 διηγημάτων Πολυταξιδεμένοι δρόμοι (Main-Travelled Roads, 1891), ενώ άλλο σημαντικό πρώιμο έργο του ήταν Οι άνθρωποι των λιβαδιών (Prairie Folks, 1893). Το 1893 εγκαταστάθηκε στο Σικάγο και το 1917 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του με τίτλο A Son of the Middle Border. Η επιτυχία της έφερε τη συνέχειά της (A Daughter of the Middle Border, 1921), που κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ βιογραφίας το 1922.

Τα τελευταία έτη της ζωής του είχε εγκατασταθεί στο Χόλυγουντ, όπου και πέθανε σε ηλικία 79 ετών.