Henry Irving

Ο σερ Χένρι Ίρβινγκ (αγγλικά: Sir Henry Irving, 6 Φεβρουαρίου 1838 - 13 Οκτωβρίου 1905) ήταν Άγγλος ηθοποιός θεάτρου της βικτωριανής εποχής και διευθυντής σκηνής αναλαμβάνοντας την επίβλεψη σκηνικών, φωτισμό, σκηνοθεσία, επιλογή ηθοποιών καθώς και πρωταγωνιστικό ρόλο σε κεντρικό θέατρο του Λονδίνου. Καθιερώθηκε ως εκπρόσωπος του κλασικού αγγλικού θεάτρου, ο σημαντικότερος σαιξπηρικός ηθοποιός της βικτωριανής εποχής. Ήταν ο πρώτος ηθοποιός που του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ιππότη.

Ο Ίρβινγκ θεωρείται ότι ενέπνευσε τον χαρακτήρα του Δράκουλα, στο ομώνυμο μυθιστόρημα (1897) του Μπραμ Στόκερ.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χένρι Ίρβινγκ γεννήθηκε με το όνομα Τζον Χένρι Μπρόντριμπ το 1838 σε εργατική οικογένεια στο Κέιντον Μάντβιλ, ένα μικρό χωριό στην κομητεία του Σόμερσετ.

Παρακολούθησε μαθήματα σε εμπορική σχολή για δύο χρόνια πριν εργαστεί σε δικηγορικό γραφείο σε ηλικία 13 ετών. Έζησε για κάποιο διάστημα σε συγγενείς στην Κορνουάλη, στη συνέχεια εργάστηκε στη Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών στο Λονδίνο, αλλά ο ελεύθερος χρόνος και οι σκέψεις του επικεντρώθηκαν στα έργα και τους ηθοποιούς του θεάτρου του Λονδίνου και σύντομα εγκατέλειψε την επιχειρηματική του καριέρα για να γίνει ηθοποιός.

Έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή το 1856 σε ηλικία 18 ετών στο Σάντερλαντ στη βόρεια Αγγλία ως Γκαστόν, δούκας της Ορλεάνης στο θεατρικό έργο του Έντουαρντ Μπούλβερ-Λύττον Ρισελιέ με το καλλιτεχνικό όνομα Χένρι Ίρβινγκ που έλαβε με βασιλική άδεια - η επιλογή του καθορίστηκε από τα έργα του Ουάσινγκτον Ίρβινγκ και τα ευαγγελικά κηρύγματα του Σκωτσέζου ιεροκήρυκα Έντουαρντ Ίρβινγκ. Μια κληρονομιά του έδωσε τη δυνατότητα να αγοράσει θεατρικό εξοπλισμό όπως περούκες, σπαθιά και κοστούμια. Η θερμή υποδοχή του έδωσε την ενθάρρυνση που χρειαζόταν και ο νεαρός επίδοξος ηθοποιός εντάχθηκε στον θίασο στο Σάντερλαντ μόνιμα για μη κωμικούς δεύτερους ρόλους. Σε τρία χρόνια έπαιξε περισσότερους από 400 διαφορετικούς ρόλους σε 330 έργα, τα περισσότερα από το ρεπερτόριο του Σαίξπηρ. Αυτή η μαθητεία συνεχίστηκε με περιοδεύοντες θιάσους για 10 χρόνια σε επαρχιακές πόλεις της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας.Το 1866 εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο και είχε την πρώτη επιτυχία του.