Ο Χέρμαν Ζούντερμαν (γερμανικά: Hermann Sudermann, 30 Σεπτεμβρίου 1857 – 21 Νοεμβρίου 1928), έχει μεταφραστεί και ως Σούντερμαν, ήταν Γερμανός θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος, ένας από τους κορυφαίους νατουραλιστές συγγραφείς της γερμανικής λογοτεχνίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χέρμαν Ζούντερμαν γεννήθηκε στο Μάτζικεν, ένα χωριό στα ανατολικά του βασιλείου της Πρωσίας (τώρα στη νοτιοδυτική Λιθουανία), κοντά στα ρωσικά σύνορα. Ο πατέρας του ήταν αγρότης και ζυθοποιός και καταγόταν από μια οικογένεια Ολλανδών Μεννονιτών που είχαν εγκατασταθεί στο δέλτα του Βιστούλα. Φοίτησε στο γυμνάσιο του Έλμπλονγκ, όπου έζησε με συγγενείς και παρακολουθούσε την εκκλησία των Μεννονιτών, όπου ο θείος του ήταν κληρικός. Σε ηλικία 14 ετών ξεκίνησε μια μαθητεία ως φαρμακοποιός, την οποία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει λόγω προβλημάτων υγείας. Το 1872, φοίτησε στο λύκειο στο Τίλσιτ (τώρα Σοβιέτσκ) και στη συνέχεια σπούδασε ιστορία και φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο του Κένιγκσμπεργκ.
Το 1877 για να ολοκληρώσει τις σπουδές του πήγε στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Είχε όμως οικονομικά προβλήματα και εργάστηκε ως οικοδιδάσκαλος σε πολλές οικογένειες. Από το 1881 εργάστηκε ως δημοσιογράφος και στη συνέχεια στράφηκε στη συγγραφή μυθιστορημάτων.
Το 1891 παντρεύτηκε τη μυθιστοριογράφο Κλάρα Λάουκνερ, χήρα που είχε ήδη τρία παιδιά από τον προηγούμενο γάμο της και στη συνέχεια απέκτησαν μια κόρη, τη Χέντε. Έζησαν στο Κένιγκσμπεργκ για τα επόμενα δύο χρόνια, πριν μετακομίσουν στη Δρέσδη και από το 1895 στο Βερολίνο.
Επιτυχημένος οικονομικά, από το 1902, διέμενε σε μια έπαυλη με εκτεταμένες εκτάσεις που αγόρασε στο Τρέμπιν του Βραδεμβούργου, την οποία διακόσμησε με έπιπλα, πίνακες και γλυπτά που είχε συλλέξει από τα ταξίδια του στην Ιταλία, την Ελλάδα, την Αίγυπτο και την Ινδία. Το 1909 απέκτησε μια αριστοκρατική βίλα στο Βερολίνο, την οποία, σύμφωνα με την αναμνηστική πλακέτα, χρησιμοποιούσε ως διαμέρισμα πόλης από το 1916 μέχρι τον θάνατό του. Από την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έγραψε πατριωτική ποίηση και μάζευε δωρεές για ανθρώπους που είχαν ανάγκη λόγω του πολέμου. Τον Οκτώβριο του 1914 ήταν ένας από τους συντάκτες του Μανιφέστου των 93 που υπέγραψαν Γερμανοί διανοούμενοι και διέψευδε την αρνητική εικόνα της Γερμανίας όπως απεικονίζονταν στον Τύπο αντιπάλων χωρών. Το φθινόπωρο του 1917, διοργάνωσε το πρόγραμμα Χαρούμενα βράδια, που προωθούσε νέους καλλιτέχνες, για το οποίο έλαβε Σιδηρούν Σταυρό Δεύτερης Τάξης το 1918.
