Jean Aicard

Ο Ζαν Φρανσουά Βικτόρ Αικάρ (Jean François Victor Aicard, 4 Φεβρουαρίου 1848 – 13 Μαΐου 1921) ήταν Γάλλος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ζαν Αικάρ γεννήθηκε στην Τουλόν. Ο πατέρας του ήταν κάπως γνωστός δημοσιογράφος. Ο νεαρός Ζαν άρχισε τη σταδιοδρομία του το 1867 με την ποιητική συλλογή Les Jeunes Croyances, έναν «φόρο τιμής» στον Λαμαρτίνο, το οποίο ακολουθήθηκε το 1870 από ένα μονόπρακτο θεατρικό έργο που ανέβηκε στο θέατρο της Μασσαλίας.

Η ακρίβεια, η χάρη του ύφους του και η ποιητική του ζωηρότητα τον κατέστησαν γνωστό από νωρίς στον γαλλικό φιλολογικό κόσμο. Οι ποιητικές του συλλογές περιλαμβάνουν τα Ποιήματα της Προβηγκίας (1874) και Το τραγούδι του παιδιού (1876), που τιμήθηκαν από τη Γαλλική Ακαδημία, το Miette et Noré (1880), ένα προβηγκιανό ειδύλλιο, και το Le Livre d'heures de l'amour (1887). Από τα θεατρικά έργα του το πλέον επιτυχημένο ήταν το Ο πατήρ Λεμπονάρ (1890), που πρωτοανέβηκε στο Théâtre Libre. Μεταξύ των άλλων έργων του συγκαταλέγονται τα μυθιστορήματα Le Roi de Camargue (1890), L'Ame d'un enfant (1898) και Tata (1901). Το Η Αφροδίτη της Μήλου (1874) είναι μια εξιστόρηση της ανακαλύψεως του ομώνυμου αγάλματος από ανέκδοτα έγγραφα.

Ο Ζαν Αικάρ εκλέχθηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας (στην έδρα νο. 10) το 1909. Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 73 ετών. Μυθιστορήματά του έχουν μεταφερθεί στον γαλλικό κινηματογράφο και τηλεόραση.

Ποίηση

Les Rebellions et les apaisements (1871)

Les Poèmes de Provence (1874)

La Chanson des enfants (1876)

Miette et Note (1880)