Jean de Joinville

Ο Ζαν ντε Ζουανβίλ (γαλλικά Jean de Joinville, περ. 1224 – 24 Δεκεμβρίου 1317) ήταν ένας από τους σημαντικότερους χρονικογράφους της γαλλικής λογοτεχνίας του Μεσαίωνα. Το πιο γνωστό έργο του είναι η Ζωή του Αγίου Λουδοβίκου, βιογραφία του Λουδοβίκου Θ' της Γαλλίας, τον οποίο ο Ζουανβίλ ακολούθησε κατά την Έβδομη σταυροφορία.

Βιογραφία

Ο Ζαν ντε Ζουανβίλ ανήκε σε οικογένεια ευγενών από την Καμπανία. Έλαβε την εκπαίδευση που άρμοζε σε έναν νεαρό ευγενή στην αυλή του Θεοβάλδου Α΄ κόμη της Καμπανίας: ανάγνωση, γραφή και τα βασικά στοιχεία των λατινικών. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1233, έγινε άρχοντας της Ζουανβίλ και σενεσάλος της Καμπανίας και ως εκ τούτου συνδέθηκε προσωπικά με τον Θεοβάλδο. Ήταν πολύ ευσεβής και ασχολήθηκε με τη σωστή διοίκηση της περιοχής του.

Το 1241, συνόδευσε τον Θεοβάλδο στην αυλή του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ' (ο μελλοντικός Άγιος Λουδοβίκος). Το 1244, όταν ο Λουδοβίκος οργάνωσε την Ζ' σταυροφορία, ο Ζουανβίλ αποφάσισε να συμμετάσχει με τους Χριστιανούς ιππότες, όπως έκανε ο πατέρας του 35 χρόνια νωρίτερα στη σταυροφορία κατά των Αλβιγηνών. Έθεσε τον εαυτό του στην υπηρεσία του βασιλιά και έγινε σύμβουλος και έμπιστός του. Το 1250, όταν ο βασιλιάς και τα στρατεύματά του συνελήφθησαν από τους Μαμελούκους στη μάχη του Αλ Μανσούρα, ο Ζουανβίλ, μεταξύ των αιχμαλώτων, συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις και τη συλλογή των λύτρων. Ο Ζουανβίλ έγινε πιθανώς ακόμη πιο στενός φίλος με τον βασιλιά στις δύσκολες στιγμές που ακολούθησαν την αποτυχία της σταυροφορίας (συμπεριλαμβανομένου του θανάτου του αδελφού του Ροβέρτου του Αρτουά). Συμβούλεψε τον βασιλιά να παραμείνει στους Αγίους Τόπους αντί να επιστρέψει αμέσως στη Γαλλία, όπως ήθελαν οι άλλοι άρχοντες και ο βασιλιάς ακολούθησε τις συμβουλές του. Κατά τη διάρκεια των επόμενων τεσσάρων ετών που παρέμειναν στους Αγίους Τόπους, ήταν μόνιμος σύμβουλος του Λουδοβίκου, ο οποίος ήξερε ότι μπορούσε να βασίζεται στην ειλικρίνεια και την απόλυτη αφοσίωση του Ζουανβίλ.