Ο Τζoν Κητς (αγγλικά: John Keats, 31 Οκτωβρίου 1795 - 23 Φεβρουαρίου 1821) ήταν Άγγλος λυρικός ποιητής της δεύτερης γενιάς των Ρομαντικών μαζί με τον Πέρσυ Σέλλεϋ και τον Λόρδο Μπάυρον.
Τα ποιήματά του δημοσιεύτηκαν μόλις τέσσερα χρόνια πριν πεθάνει· δεν έτυχαν θερμής υποδοχής όσο ζούσε, η φήμη του όμως αυξήθηκε γρήγορα μετά τον θάνατό του. Μέχρι το τέλος του αιώνα, συμπεριλήφθηκε στους κορυφαίους της αγγλικής λογοτεχνίας, επηρεάζοντας έντονα πολλούς συγγραφείς της Αδελφότητας των Προραφαηλιτών.
Σήμερα τα ποιήματα και τα γράμματά του παραμένουν από τα πιο δημοφιλή και αναλυμένα στην αγγλική λογοτεχνία – ιδιαίτερα τα Ωδή σε ένα αηδόνι, Ωδή για μια ελληνική υδρία (Ode on a Grecian Urn), Ύπνος και ποίηση (Sleep and Poetry) και το σονέτο Όταν πρωτοδιάβασα τον Όμηρο του Τσάπμαν (On First Looking into Chapman's Homer).
Αφιέρωσε τη σύντομη ζωή του στην τελειοποίηση μιας ποίησης που χαρακτηρίζεται από δυνατές εικόνες και σχήματα λόγου, τη μεγάλη αισθητική έλξη που ασκεί και την προσπάθεια να εκφράσει μια φιλοσοφική στάση μέσα από τους μύθους της κλασικής αρχαιότητας.
Πέθανε στα 25 του χρόνια από φυματίωση στη Ρώμη όπου είχε πάει αναζητώντας θεραπεία.
