José de Echegaray

Ο Χοσέ Ετσεγαράι ι Eϊθαγίρρε (ισπανικά: José Echegaray y Eizaguirre‎‎) (Μαδρίτη, Ισπανία, 19 Απριλίου 1832 - 14 Σεπτεμβρίου 1916) ήταν Ισπανός πολιτικός μηχανικός, μαθηματικός, πολιτικός και ο κύριος Ισπανός δραματουργός του τελευταίου τετάρτου του 19ου αιώνα.

Το 1904 μοιράστηκε με τον Γάλλο ποιητή Φρεντερίκ Μιστράλ το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας του 1904 "σε αναγνώριση των πολυάριθμων και λαμπρών συνθέσεων οι οποίες, με έναν ιδιαίτερο και πρωτότυπο τρόπο, αναζωογόνησαν τις μεγάλες παραδόσεις του Ισπανικού δράματος". Ήταν ο πρώτος Ισπανός που κέρδιζε το βραβείο αυτό.

Το πιο διάσημο θεατρικό του έργο είναι το El gran galeoto, δράμα γραμμένο με την μεγαλοπρεπή τεχνοτροπία του μελοδράματος του δεκάτου ενάτου αιώνα. Το έργο διαπραγματεύεται τα δηλητηριώδη αποτελέσματα που επέρχονται στην ευτυχία ενός μεσήλικα εξαιτίας αστήρικτων κουτσομπολιών. Ο Ετσεγαράι το συνόδευσε με λεπτομερείς σκηνικές οδηγίες που καταδεικνύουν αυτό που σήμερα θα αποκαλούσαμε θεατρινίστικη τεχνοτροπία της ηθοποιίας που ήταν δημοφιλής τον δέκατο ένατο αιώνα. Το έργο μεταφέρθηκε στην οθόνη ως βουβή ταινία από την Paramount Pictures, με τον αλλαγμένο τίτλο The World and His Wife.

Ο δρόμος Ετσεγαράι (Echegaray) στη Μαδρίτη, ο οποίος έχει ονομαστεί προς τιμήν του, είναι διάσημος για τις ταβέρνες φλαμένκο.