Ο Γιόζεφ Γκάαλ (ουγγ. Gaál József, 12 Δεκεμβρίου 1811 – 26 Φεβρουαρίου 1866) ήταν Ούγγρος λογοτέχνης και σατιρικός συγγραφέας, από τους πρωτοπόρους της Επαναστάσεως του 1848.
Γεννημένος στο Καρέι, πόλη που σήμερα ανήκει στη Ρουμανία, εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος στο κυβερνητικό γραφείο του κυβερνήτη της κομητείας Sathmar μετά τις σπουδές του και έγραψε ποιήματα και αργότερα πεζογραφήματα και λαϊκές κωμωδίες. Σε ηλικία μόλις 26 ετών ο Γκάαλ έγινε μέλος της Ουγγρικής Ακαδημίας. Υπό το επαναστατικό καθεστώς έγινε το 1849 υπουργός Οικονομικών της προσωρινής κυβερνήσεως. Τα γνωστότερα έργα του είναι τα Ελένη Σιρμάι (Szirmay Ilona, 1836, Βραβείο Ακαδημίας) και Ο συμβολαιογράφος του Πελέσκε (Peleskei nótárius, 1838). Μετά το τέλος της Επαναστάσεως, τέθηκε υπό περιορισμό στο Αράντ μέχρι το 1855.
