Ο Ζυλ Μισλέ (γαλλικά: Jules Michelet), στα ελληνικά συχνά αναφέρεται και Ζυλ Μισελέ, (1798 - 1874) ήταν Γάλλος ιστορικός και συγγραφέας. Τα έργα του Ιστορία της Γαλλίας (1833-67) και Ιστορία της Γαλλικής επανάστασης (1847-53) τον καθιέρωσαν ως έναν από τους μεγαλύτερους ιστορικούς της Γαλλίας του 19ου αιώνα.
Υπήρξε φιλελεύθερος και αντικληρικαλιστής, αν και σήμερα αμφισβητείται από την ιστοριογραφική εξέλιξη του τέλους του 20ού αιώνα, κυρίως επειδή μέσω των ιστορικών του έργων συνέβαλε στη δημιουργία του «Εθνικού μύθου» της Γαλλίας. Έγραψε επίσης δοκίμια και ηθογραφικά βιβλία, μερικά από τα οποία τον έφεραν αντιμέτωπο με την Εκκλησία και την πολιτική εξουσία.
Εργοβιογραφία
Ο Ζυλ Μισλέ γεννήθηκε στο Παρίσι στις 21 Αυγούστου 1798. Ήταν γιος τυπογράφου και έλαβε λαμπρή εκπαίδευση. Εξαιρετικός μαθητής, σε ηλικία 29 ετών δίδασκε ιστορία και φιλοσοφία στην Εκόλ Νορμάλ Συπεριέρ. Το 1824 παντρεύτηκε με την Πωλίν Ρουσώ, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά.
Τα πρώτα του έργα ήταν σχολικά βιβλία και μια μετάφραση (1827) της Νέας Επιστήμης (Scienza nuova) του Ναπολιτάνου φιλοσόφου Τζιανμπατίστα Βίκο. Η Ιουλιανή επανάσταση του 1830 ενίσχυσε την επιρροή του Βίκο στον Μισελέ, τονίζοντας τον ρόλο του ανθρώπου στη δημιουργία της ιστορίας, ως ένας συνεχής αγώνας της ανθρώπινης ελευθερίας ενάντια στο πεπρωμένο. Αυτή η θέση είναι το κεντρικό θέμα στο μικρό δοκίμιο: Εισαγωγή στην Παγκόσμια Ιστορία που εξέδωσε το 1831 και ενυπάρχει σε όλα τα μεταγενέστερα έργα του.
Ιστορικό έργο
Το 1831, δημοσίευσε την Ρωμαϊκή Ιστορία (2 τόμοι). Στη συνέχεια, αφοσιώθηκε στη μεσαιωνική και σύγχρονη ιστορία. Το 1831 διορίστηκε διευθυντής του ιστορικού τμήματος των Εθνικών Αρχείων της Γαλλίας, έτσι είχε πρόσβαση σε μοναδικές πηγές για την εκτέλεση του μνημειώδους έργου της ζωής του, την Ιστορία της Γαλλίας. Οι πρώτοι 6 τόμοι σταμάτησαν προσωρινά το 1847 έως το τέλος του Μεσαίωνα. Περιλαμβάνουν τον «Πίνακα της Γαλλίας», στον οποίο η ανάδυση της Γαλλίας ως έθνος θεωρείται ως νίκη επί του φυλετικού και γεωγραφικού ντετερμινισμού. Επίσης, προβάλει την Ιωάννα της Λωρραίνης ως την ίδια την ψυχή της Γαλλίας και ζωντανό σύμβολο των δικών του πατριωτικών και δημοκρατικών ιδεωδών.
