Juliette Adam

Η Ζυλιέτ Αντάμ (γαλλική προφορά «Αντάν») το γένος Λαμπέρ (Juliette Adam, n. Lambert, 4 Οκτωβρίου 1836 – 23 Αυγούστου 1936) ήταν Γαλλίδα λογοτέχνιδα και φεμινίστρια.

Βιογραφικά στοιχεία

Η Ζυλιέτ Λαμπέρ γεννήθηκε στην κοινότητα Βερμπερί της βόρειας Γαλλίας (Νομός Ουάζ). Περιέγραψε την παιδική ηλικία της, με τους καυγάδες των γονέων της, στο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημά της Le roman de mon enfance et de ma jeunesse, ενώ ειδικότερα ο πατέρας της, ο ιατρός Ζαν-Λουί Λαμπέρ, περιγράφεται στο έργο της Paradoxes d'un docteur allemand (1860).

Νεότατη, το 1852, η Ζυλιέτ παντρεύτηκε έναν γιατρό, τον Λα Μεσέν (La Messine), και το 1858 δημοσίευσε το Idées antiproudhoniennes sur l'amour, la femme et le mariage, προς υπεράσπιση της Μαρί Νταγκού (γνωστής με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Ντανιέλ Στερν) και της Γεωργίας Σάνδης.

Μετά τον θάνατο του πρώτου συζύγου της το 1867, η Ζυλιέτ παντρεύτηκε τον Αντουάν Εντμόν Αντάμ (Antoine Edmond Adam, 1816-1877), επικεφαλής της αστυνομίας στον νομό (από το 1870), ο οποίος αργότερα έγινε ισόβιος γερουσιαστής. Η Ζυλιέτ καθιέρωσε ένα πολιτικό-λογοτεχνικό «σαλόνι», στο οποίο σύχναζε ο Γαμβέττας και οι άλλοι επικεφαλής των δημοκρατικών. Επίσης ίδρυσε το λογοτεχνικό περιοδικό Nouvelle Revue το 1879, το οποίο συνέτασσε επί οκτώ χρόνια και διετήρησε την επιρροή στην έκδοσή του μέχρι το 1899. Εκεί δημοσίευσε μεταξύ άλλων κείμενα των Πωλ Μπουρζέ, Πιερ Λοτί και Γκυ ντε Μωπασσάν, καθώς και το μυθιστόρημα Le Calvaire του Οκτάβ Μιρμπώ.

Αναμίχθηκε επίσης στην ένωση Avant-Courrière, που ίδρυσε το 1893 η Ζαν Σμαλ (Schmahl) για προώθηση του δικαιώματος των γυναικών να παρίστανται ως μάρτυρες σε δημόσιες και ιδιωτικές δικαιοπραξίες, όπως και του δικαιώματος των ύπανδρων γυναικών να ξοδεύουν ελεύθερα την αμοιβή της προσωπικής τους εργασίας.