Ο Ζαν Λουί Ροντόλφ Αγκασίζ (ή και Λουδοβίκος Αγκασίζ) (αγγλικά: Jean Louis Rodolphe Agassiz προφέρεται: [/ˈæɡəsi/]) (28 Μαΐου 1807 – Κέιμπριτζ, 14 Δεκεμβρίου 1873) ήταν Αμερικανό–Ελβετός βιολόγος και γεωλόγος. Σπουδαστής ακόμα συνέγραψε μελέτη για τα ψάρια της Βραζιλίας, μαζί με τον συνάδελφό του Γιόχαν φον Σπιξ (Johann Baptist von Spix), η οποία όμως δεν ολοκληρώθηκε ποτέ μετά τον θάνατο του Σπιξ. Αργότερα ήρθε κι η συνεργασία του με τον Αλεξάντερ φον Χούμπολτ και Ζωρζ Κυβιέ στο Παρίσι το 1831. Κυρίως ασχολήθηκε με τα Μαλάκια και τα Εχινόδερμα, παλαιοντολογικά ή σύγχρονα, αλλά κατά κύριο λόγο οι έρευνες του έτειναν προς τα ψάρια.
Το 1846 πήγε στην Αμερική, ως επικεφαλής επιστημονικής ομάδας, όπου κι έμεινε. Δύο χρόνια αργότερα, το 1848, έγινε καθηγητής της φυσικής στο Χάρβαρντ. Ενώ σημαντικός θεωρείται και ο ρόλος του ως προς τους νέους προσανατολισμούς της Αμερικής στον τομέα των φυσιογνωστικών επιστημών. Εν τούτοις, δε συμφωνούσε με τη Θεωρία της Εξέλιξης.
Ο Αγκασίζ επικεντρώθηκε στην έρευνα των παγετώνων και από αυτό, προσέφερε μία νέα θεωρία στην επιστήμη: «Θεωρία των Παγετώνων του Αγκασίζ». Η θεωρία αυτή αναπτύχθηκε ενδελεχώς στο έργο Etudes sur les glaciers («Μελέτες για τους παγετώνες») (1840).
