Ο Μάσσιμο ή Μάξιμος Ταπαρέλλι, μαρκήσιος του Ατσέλιο (ιταλ. Massimo Taparelli d'Azeglio, 24 Οκτωβρίου 1798 – 15 Ιανουαρίου 1866), γνωστός απλώς ως Μάσσιμο ντ' Ατσέλιο, ήταν Ιταλός πολιτικός και συγγραφέας, σημαντική μορφή του Ριζορτζιμέντο, αλλά δευτερευόντως και καλλιτέχνης (ζωγράφος και μουσικός). Διετέλεσε πρωθυπουργός του Βασιλείου της Σαρδηνίας επί σχεδόν μια τριετία, έως τη διαδοχή του από τον ανταγωνιστή του, τον Καβούρ. Ως μετριοπαθής φιλελεύθερος, ο ντ' Ατσέλιο έλπιζε για μια ομοσπονδιακή ένωση μεταξύ των ιταλικών κρατών.
Ως πρωθυπουργός, ο ντ' Ατσέλιο εδραίωσε και σταθεροποίησε το κοινοβουλευτικό σύστημα, πείθοντας τον νεαρό Βασιλέα Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄ να αποδεχθεί τη συνταγματική του θέση, και κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για μια συνθήκη ειρήνης με την Αυστρία. Ο ίδιος ήταν πιστός Ρωμαιοκαθολικός, αλλά εισήγαγε την ελευθερία της λατρείας για όλες τις θρησκείες, υπεστήριξε τη δημόσια παιδεία και επεδίωξε να μειώσει την ισχύ του κλήρου στα πολιτικά πράγματα. Ως γερουσιαστής μετά τη δημιουργία των Ηνωμένων Επαρχιών της Κεντρικής Ιταλίας, ο ντ' Ατσέλιο επεχείρησε να επιλύσει το Ρωμαϊκό Ζήτημα δια της συμφιλιώσεως μεταξύ του Βατικανού και του νέου ιταλικού βασιλείου. Ο αδελφός του ήταν Ιησουίτης ιερέας.
