Ο Μαξ Ντάουτεντεϊ (γερμανικά: Max Dauthendey, 25 Ιουλίου 1867 – 29 Αυγούστου 1918) ήταν Γερμανός συγγραφέας, φωτογράφος και ζωγράφος της ιμπρεσιονιστικής περιόδου. Μαζί με τον Ρίχαρντ Ντέμελ και τον Έντουαρντ φον Κάιζερλινγκ είναι από τους πιο σημαντικούς Γερμανούς συγγραφείς της εποχής πριν τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, που άσκησαν σημαντική επίδραση στη γερμανική λογοτεχνία. Αναζητώντας έμπνευση, έκανε αρκετά ταξίδια σε όλο τον κόσμο. Κατά το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου έμεινε αποκλεισμένος στην Ιάβα, όπου και πέθανε.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βίρτσμπουργκ το 1867 και ήταν γιος δαγκεροτυπογράφου και φωτογράφου. Σε ηλικία 14 ετών τον έστειλαν να σπουδάσει την τέχνη του οπτικού-μηχανικού στο Μαγδεμβούργο και σε ηλικία 20 ετών έγινε μαθητευόμενος στον οπτικό οίκο Τάουμπερτ στη Λειψία.
Οι πρώτες του ποιητικές συλλογές από το 1893, με τίτλο Άρωμα βροχής και Υπεριώδης ακτινοβολία αποκαλύπτουν ήδη τις απαρχές μιας ιμπρεσιονιστικής οπτικής δύναμης, με μια ποιητικά εκφρασμένη αντίληψη χρωμάτων, αρωμάτων, ήχων και διαθέσεων.
Ο Ντάουτεντεϊ γνώρισε τη μέλλουσα σύζυγό του, Άννι Γιόχανσον, στη Σουηδία και έζησαν στο Παρίσι μετά τον γάμο τους το 1896. Μετά από μια μικρή κληρονομιά μετά τον θάνατο του πατέρα του, το ζευγάρι ταξίδεψε στη Σικελία και, τον επόμενο χρόνο, στο Μεξικό αναζητώντας μια βουκολική ζωή, αλλά δεν εγκαταστάθηκαν. Επιστρέφοντας στο Παρίσι, αντιμετώπισαν οικονομικές δυσκολίες και έζησαν φτωχικά με τη βοήθεια φίλων. Ο Ντάουτεντεϊ, παρ' όλα αυτά, τον Απρίλιο/Μάιο του 1898 ταξίδεψε στην Ελλάδα με τον αρχαιολόγο και συγγραφέα Καρλ Γκούσταβ Βόλμελερ όπου επισκέφθηκαν την Αθήνα και τους αρχαιολογικούς χώρους στην Πελοπόννησο. Αναζητώντας έμπνευση, ξεκίνησε μια εξάμηνη παγκόσμια περιοδεία, η οποία επηρέασε την επιτυχία του στη συγγραφή κατά την επιστροφή του. Το 1912, έχτισε ένα ακριβό σπίτι, αλλά αναγκάστηκε να το πουλήσει λίγο αργότερα, μετακομίζοντας ξανά στο Βερολίνο, περίπου εκείνη την εποχή γνώρισε τον Ρόμπερτ Βάλζερ και τον Ράινερ Μαρία Ρίλκε.
