May Sinclair

Η Μέι Σίνκλερ (αγγλικά: May Sinclair), ψευδώνυμο της Mary Amelia St. Clair (24 Αυγούστου 1863 - 14 Νοεμβρίου 1946), ήταν Βρετανίδα συγγραφέας, ποιήτρια και λογοτεχνική κριτικός. Ήταν μαχητική φεμινίστρια και μέλος της Ένωσης Γυναικών Συγγραφέων Σουφραζέτων, κινήματος υπέρ του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες. Ήταν επίσης σημαντική κριτικός της μοντερνιστικής ποίησης και πεζογραφίας και αυτή που εισήγαγε τον όρο συνειδησιακή ροή στη λογοτεχνική κριτική κατά την ανάλυση των πρώτων βιβλίων της μυθιστορηματικής σειράς Προσκύνημα της Ντόροθι Ρίτσαρντσον στο περιοδικό των Εικονιστών The Egoist, τον Απρίλιο του 1918.

Βιογραφικά στοιχεία

Η Σίνκλερ γεννήθηκε στο Ροκ Φέρι, κοντά στο Λίβερπουλ, το 1863. Ο πατέρας της, Γουίλιαμ Σίνκλερ, ήταν εφοπλιστής, χρεοκόπησε γύρω στο 1870, έγινε αλκοολικός και πέθανε όταν αυτή ήταν ακόμη παιδί. Η μητέρα ήταν μια αυστηρή και θρησκευόμενη γυναίκα, η άκαμπτη συμπεριφορά της και οι απόψεις της για τη θρησκεία και την ευπρέπεια δημιουργούσαν μια μάλλον καταπιεστική ατμόσφαιρα. Μετά τον θάνατο του πατέρα, η οικογένεια μετακόμισε στα περίχωρα του Λονδίνου. Μετά από ένα χρόνο εκπαίδευσης σε σχολείο για κορίτσια, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εκπαίδευση και φρόντιζε τα πέντε μεγαλύτερα αδέρφια της, αλλά όλα πέθαναν από καρδιακή νόσο μεταξύ 1887 και 1896.

Από το 1896 και μετά, η Σίνκλερ έγραφε επαγγελματικά για να συντηρηθεί. Υπήρξε δραστήρια φεμινίστρια και αναφέρθηκε σε μια σειρά ζητημάτων σχετικά με το καθεστώς των γυναικών και τον γάμο. Τα έργα της ήταν επίσης δημοφιλή και στις ΗΠΑ. Το 1912, η Ένωση Γυναικών Συγγραφέων δημοσίευσε τις απόψεις της Σίνκλερ για τον φεμινισμό στις οποίες αντέκρουσε την άποψη που προτάθηκε από τον γιατρό Άλμροθ Ράιτ ότι οι σουφραζέτες οδηγούνταν από τη σεξουαλική τους απογοήτευση λόγω της έλλειψης ανδρών και υποστήριξε ότι το δικαίωμα ψήφου των γυναικών και η ταξική πάλη ήταν παρόμοιοι αγώνες και ότι η εργαζόμενη γυναίκα δεν πρέπει να ανταγωνίζεται τις φιλοδοξίες της ανδρικής εργατικής τάξης. Η δραστηριότητά της για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών αναγνωρίστηκε από τη Σίλβια Πάνκχερστ.