Mihály Babits

O Μίχαλυ Μπάμπιτς (ουγγρικά: Mihály Babits‎‎) (26 Νοεμβρίου 1883 – 4 Αυγούστου 1941) ήταν Ούγγρος ποιητής, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, ιστορικός της λογοτεχνίας και μεταφραστής, ο οποίος, από την έκδοση του πρώτου του τόμου ποίησης το 1909, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη λογοτεχνική ζωή της χώρας του. Τα μυθιστορήματά του διερευνούν σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα.

Βιογραφικά στοιχεία

O Μίχαλυ Μπάμπιτς γεννήθηκε το 1883 στο Σέκσαρντ, μια μικρή πόλη στη νότια Ουγγαρία (τότε ανήκε στην Αυστροουγγαρία) σε μεσοαστική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν δικαστής και μερικές μετεγκαταστάσεις που συνδέονταν με τη δικαστική καριέρα του, έδωσαν στον νεαρό Μπάμπιτς μια διαμορφωτική εμπειρία για τα τοπικά έθιμα, τις θρησκευτικές πρακτικές και τις πνευματικές αξίες της ουγγρικής επαρχίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης ουγγρική, γαλλική και λατινική φιλολογία από το 1901 έως το 1905 και αρχικά εργάστηκε ως καθηγητής σε επαρχιακά γυμνάσια. Άρχισε να δημοσιεύει ποίηση και έγινε γνωστός στον λογοτεχνικό κόσμο από το 1909. Την ίδια χρονιά, έκανε ένα ταξίδι στην Ιταλία, το οποίο τον έκανε να ενδιαφερθεί για τον Δάντη. Πραγματοποίησε πολλά άλλα ταξίδια στην Ιταλία αργότερα και οι εμπειρίες του τον οδήγησαν να μεταφράσει τη Θεία Κωμωδία του Δάντη στα ουγγρικά.

Κατά τη διάρκεια της ταραγμένης εποχής της Ουγγρικής Σοβιετικής Δημοκρατίας του 1919 διορίστηκε καθηγητής ξένης και σύγχρονης ουγγρικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης, αλλά σύντομα, μετά την πτώση της βραχύχρονης επαναστατικής κυβέρνησης αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω των αντιπολεμικών - φιλειρηνικών ποιημάτων που έγραψε κατά την περίοδο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Έκτοτε έγινε αρθρογράφος στο λογοτεχνικό περιοδικό Nyugat («Η Δύση», ιδρύθηκε το 1908 και εισήγαγε στην Ουγγαρία τα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά ρεύματα της Δυτικής Ευρώπης, μεταξύ των οποίων τον νατουραλισμό, τον συμβολισμό, τον ιμπρεσιονισμό και τον μοντερνισμό), αφοσιώθηκε στη συγγραφή και έγινε κεντρική φυσιογνωμία στη λογοτεχνική σκηνή της Βουδαπέστης. Το 1929 έγινε αρχισυντάκτης του περιοδικού, θέση που κατείχε μέχρι τον θάνατό του.