Ο Πάολο Μαντεγκάτσα (Paolo Mantegazza, 31 Οκτωβρίου 1831 – 28 Αυγούστου 1910) ήταν Ιταλός νευρολόγος, φυσιολόγος και ανθρωπολόγος, γνωστός για τις πειραματικές του έρευνες σχετικώς με τις επιπτώσεις των φύλλων κόκας στην ανθρώπινη ψυχή, ενώ ήταν και συγγραφέας μυθοπλασίας.
Βιογραφικά δεδομένα
Ο Μαντεγκάτσα γεννήθηκε στη Μόντσα και ήταν γιος της νοσοκόμας Λάουρα Σολέρα-Μαντεγκάτσα (1813-1873), η οποία είχε φροντίσει τον ίδιο τον Γαριβάλδη όταν ο τελευταίος ήταν τραυματίας. Αφού πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της φοιτητικής ζωής του στα πανεπιστήμια της Πίζας και του Μιλάνου, πήρε πτυχίο ιατρικής από το Πανεπιστήμιο της Παβίας το 1854. Αφού ταξίδεψε στην Ευρώπη, την Ινδία και την Αμερική, εργάσθηκε ως γιατρός στην Αργεντινή και την Παραγουάη. Επιστρέφοντας στην Ιταλία το 1858 διορίσθηκε ως χειρουργός στο νοσοκομείο του Μιλάνου, αλλά και ως καθηγητής της Γενικής Παθολογίας στην Παβία. Το 1870 διορίσθηκε καθηγητής της Ανθρωπολογίας στο Ινστιτούτο Ανώτερων Σπουδών (Istituto di Studi Superiori) της Φλωρεντίας. Στη Φλωρεντία ίδρυσε το πρώτο Μουσείο Ανθρωπολογίας και Εθνολογίας στην Ιταλία και αργότερα την Ιταλική Ανθρωπολογική Εταιρεία. Από το 1865 έως το 1876 ήταν βουλευτής της Μόντσα στο κοινοβούλιο της Ιταλίας, και στη συνέχεια εκλέχθηκε στην Γερουσία της Δημοκρατίας. Υπήρξε στόχος έντονων επικρίσεων, εξαιτίας του βαθμού στον οποίο ασκούσε τη ζωοτομία.
Σε μια εποχή που η επιστήμη και ο πολιτισμός στην Ιταλία επηρεάζονταν ακόμη έντονα από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ο Μαντεγκάτσα ήταν ένθερμος φιλελεύθερος και υπερασπίστηκε τις ιδέες του Δαρβινισμού στην ανθρωπολογία, καθώς οι έρευνές του βοήθησαν στο να καθιερωθεί ως η «φυσική ιστορία του ανθρώπου». Από το 1868 έως το 1875 διατηρούσε αλληλογραφία με τον ίδιο τον Κάρολο Δαρβίνο. Η φυσική ιστορία του Μαντεγκάτσα, ωστόσο, πρέπει να θεωρηθεί ως ενέχουσα τον φυλετικό και κοινωνικό δαρβινισμό, που είναι εμφανής στο «Μορφολογικό δένδρο των ανθρώπινων φυλών». Αυτό το δένδρο χαρτογραφεί τρεις αρχές: 1) Μια ενιαία ευρωπαϊκή μετα-αφήγηση ελέγχει όλους τους πολιτισμούς του κόσμου. 2) Η ανθρώπινη ιστορία απεικονίζεται ως προοδευτική, με τον Ευρωπαίο άνθρωπο ως το αποκορύφωμα της προόδου και της αναπτύξεως. 3) Τέλος, οι διαφορετικές φυλές κατατάσσονται σε μια ιεραρχική δομή. Αν κάποιος οραματιστεί ένα δέντρο, η Αρία φυλή είναι ο κορυφαίος κλάδος, ακολουθούμενος από τους Πολυνησίους, τους Σημίτες, τους Ιάπωνες και ούτω καθεξής, έως τον κατώτατο κλάδο, τους «Νεγροειδείς» (Negritos). Ο Μαντεγκάτσα σχεδίασε επίσης ένα «Αισθητικό Δένδρο της Ανθρώπινης Φυλής» με παρόμοια συμπεράσματα.
