Ο Πωλ Κλωντέλ (γαλλ.:Paul Claudel, 1868 - 1955) ήταν Γάλλος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και διπλωμάτης. Έγινε διάσημος για τα θεατρικά του δράματα, τα οποία είναι σφραγισμένα από την έντονη προσήλωση και τη θερμή πίστη του στον καθολικισμό.
Διετέλεσε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και ήταν μικρότερος αδελφός της γλύπτριας Καμίλ Κλοντέλ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βιλνέβ-συρ-Φερ, ένα χωριό στο βορρά της Γαλλίας, στο νομό Εν (Aisne) στη διοικητική περιοχή Ο-ντε-Φρανς (Hauts-de-France), σε οικογενειακό περιβάλλον αγροτών και κυβερνητικών υπαλλήλων. Ο πατέρας του ήταν υποθηκοφύλακας. Η μητέρα του προέρχονταν από μια οικογένεια Καθολικών αγροτών και ιερέων της Καμπανίας. Αφού πέρασε τα πρώτα του χρόνια στην Καμπανία, φοίτησε στο λύκειο Louis-le-Grand (στο ίδιο που είχε φοιτήσει και ο Σαρλ Μπωντλαίρ) από το 1882, όταν οι γονείς του εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι. Άπιστος αρχικά στα εφηβικά του χρόνια, βίωσε μια ξαφνική μεταστροφή στον καθολικισμό στην ηλικία των δεκαοχτώ ετών την Ημέρα των Χριστουγέννων του 1886 καθώς άκουγε τη χορωδία να ψέλνει τον Εσπερινό στον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων: «Σε μια στιγμή η καρδιά μου αγγίχτηκε και πίστεψα». Θα παραμείνει ενεργός καθολικός για το υπόλοιπο της ζωής του.
Ο Πωλ Κλωντέλ σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες.
Δημιούργησε γνωριμίες στους λογοτεχνικούς κύκλους, κυρίως με νέους συγγραφείς γύρω από τον Στεφάν Μαλαρμέ. Το 1890 πέτυχε πρώτος στις εξετάσεις στο υπουργείο Εξωτερικών και άρχισε μια λαμπρή σταδιοδρομία στο γαλλικό διπλωματικό σώμα, στο οποίο υπηρέτησε από το 1893 έως το 1936. Λόγω της εργασίας του βρέθηκε στη Νέα Υόρκη, στην Κίνα, όπου έμεινε για 14 χρόνια, σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης: Πράγα, Φρανκφούρτη, Αμβούργο κ.α. και στη Νότια Αμερική. Ενώ υπηρετούσε στη Βραζιλία κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, επόπτευε τη συνεχή παροχή προμηθειών από τη Νότια Αμερική στη Γαλλία. (Ένας από τους γραμματείς του κατά τη διάρκεια της αποστολής της Βραζιλίας ήταν ο Νταριύς Μιλώ, αργότερα παγκοσμίως γνωστός συνθέτης, ο οποίος μελοποίησε πολλά ποιήματα του Κλωντέλ και έγραψε το λιμπρέτο στο Βιβλίο του Χριστόφορου Κολόμβου (le Livre de Christophe Colombe, 1933).
