Ο Πέδρο Αντόνιο δε Αλαρκόν ι Αρίθα (ισπανικά: Pedro Antonio de Alarcón y Ariza) (10 Μαρτίου 1833, Γκουαδίξ - 19 Ιουλίου 1891, Μαδρίτη) ήταν Ισπανός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος του 19ου αιώνα. Έγινε παγκόσμια γνωστός για το μυθιστόρημα Το τρίκοχο καπέλο, που χρησίμευσε ως θέμα για το ομώνυμο μπαλέτο του Μανουέλ δε Φάλια (1919).
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννημένος στην πόλη Γκουαδίξ στις 10 Μαρτίου 1833, είχε το πλήρες όνομα Pedro Antonio Joaquín Melitón de Alarcón y Ariza. Έζησε έντονη ιδεολογική ζωή -όπως και οι χαρακτήρες των έργων του-, και πέρασε από φιλελεύθερες και επαναστατικές ιδέες σε πιο παραδοσιακές θέσεις. Προερχόμενος από οικογένεια ευγενών με σοβαρά, ωστόσο, οικονομικά προβλήματα, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Γρανάδας, μια καριέρα που σύντομα εγκατέλειψε για να ξεκινήσει εκκλησιαστική. Ούτε αυτό, όμως, τον ικανοποίησε και έφυγε το 1853 για να πάει στο Κάδιθ, όπου ίδρυσε την El Eco de Occidente («Η Ηχώ της Δύσης»), μαζί με τον Τορκουάτο Ταραγκό (Torcuato Tárrago y Mateos), ξεκινώντας δημοσιογραφική καριέρα με βάση αυτή την εφημερίδα.
Ο Αλαρκόν ξεκίνησε να γράφει από την εφηβεία του. Το πρώτο του αφηγηματικό έργο, El final de Norma κυριαρχείται από αχαλίνωτο ρομαντισμό και φαντασία. Το έγραψε σε ηλικία δεκαοκτώ ετών και δημοσιεύτηκε το 1855. Οι ανησυχίες του τον οδήγησαν να ενταχθεί στην ομάδα που ονομαζόταν Cuerda granadina. Συμμετείχε στις επαναστατικές ταραχές της Βικαλβαράδα (Ιούλιος 1854) είτε παρών είτε, αργότερα, από τις σελίδες του εντύπου La Redención αλλά, ενοχλημένος από το αντιδραστικό περιβάλλον της Γρανάδας, μετακόμισε στη Μαδρίτη την ίδια χρονιά.
