Ο Πιερ Σιμόν Λαπλάς FRS (γαλλικά: Pierre-Simon Laplace, προφέρεται: [pjɛʁ simɔ̃ laplas], 23 Μαρτίου 1749 – 5 Μαρτίου 1827) ήταν Γάλλος μαθηματικός, αστρονόμος και φιλόσοφος. Οι μελέτες του πάνω στη μηχανική του αστρονομικού συστήματος έδωσαν τεράστια ώθηση στην έρευνα του διαστήματος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1749 στο Μπωμόν-αν-Ωζ, στη στρατιωτική σχολή του οποίου σπούδασε με τη βοήθεια των συμπατριωτών του, επειδή προερχόταν από φτωχή οικογένεια. Σε ηλικία 18 ετών (1767) διορίστηκε καθηγητής των μαθηματικών στη στρατιωτική σχολή του Παρισιού. Άρχισε από τότε να ασχολείται πολύ σοβαρά με την έρευνα και το 1773 παρουσίασε πρότυπη μαθηματική εργασία επί διαφορικού λογισμού. Τότε έγινε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Γαλλίας και πρόεδρος της επιτροπής οργάνωσης του Πολυτεχνείου. Εκλέχθηκε γερουσιαστής και αργότερα έφτασε μέχρι το αξίωμα του υπουργού εσωτερικών. Το 1804 έλαβε τον τίτλο του κόμητα και το 1817 τον τίτλο του μαρκήσιου, μετά από την αποκατάσταση των Βουρβόνων. Πέθανε το 1827.
Συνέγραψε σειρά έργων που εξέδωσε αργότερα η γαλλική κυβέρνηση σε επτά τόμους και στη συνέχεια και η Ακαδημία των Επιστημών.
Έργο
Ερεύνησε πολλά θέματα που προβλημάτιζαν την εποχή του πάνω στην ουράνια μηχανική, συμπεριλαμβανομένης της ελλειπτικής κίνησης των πλανητών, της τροχιάς της Σελήνης, του σχήματος της Γης, της μεθόδου για τον υπολογισμό της απόστασης του Ήλιου από τη Γη, των τροχιών του Δία και Κρόνου κλπ. Η θεωρία του για την κοσμογονία εκτίθεται μέσα από το έργο του «Έκθεση του συστήματος του κόσμου» που εξέδωσε το 1796. Σημειώνεται πως το έργο αυτό επανεκδόθηκε το 1824 μαζί με την «Ιστορία της Αστρονομίας».
