Santo Anselmo

Ο Άνσελμος (Anselm of Canterbury, 1033 - 21 Απριλίου 1109), αναφερόμενος και ως Άνσελμος της Αόστης, ήταν αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας (Καντέρμπερι). Λομβαρδός στην καταγωγή, αποτελεί κυρίαρχη μορφή της θεολογίας και της φιλοσοφίας στη μεσαιωνική Ευρώπη του 11ου αιώνα. Θεωρείται πατέρας του σχολαστικισμού και επινοητής του οντολογικού επιχειρήματος για την ύπαρξη του Θεού. Ως αρχιεπίσκοπος αντιτάχθηκε ανοικτά στις Σταυροφορίες.

Βίος

Λίγα είναι γνωστά για τη νεαρή ηλικία του, πέραν του ότι γεννήθηκε από οικογένεια ευγενών κοντά στην πόλη Αόστα, στα σύνορα της Βουργουνδίας με τη Λομβαρδία. Στην εφηβική του ηλικία προσπάθησε χωρίς επιτυχία να γίνει μοναχός στο τοπικό αββαείο. Αργότερα, σε ηλικία 23 ετών, εγκατέλειψε την πατρική οικία για να περιπλανηθεί στη Βουργουνδία και τη Γαλλία. Μετά από τριετές ταξίδι έφθασε στη Νορμανδία το 1059. Εκεί το ενδιαφέρον του προσείλκυσε ο Λανφράν, (Lanfranc du Bec) ηγούμενος του αββαείου των Βενεδικτίνων στο Μπεκ. Γενόμενος ο ίδιος ηγούμενος το 1078 κατόρθωσε ανάμεσα στα διαχειριστικά, διδακτικά και συμβουλευτικά του καθήκοντα να γράψει το Μονολόγιον (1075-76), το Προσλόγιον (1077-78) και τέσσερεις φιλοσοφικούς διαλόγους.

Το 1092, ακολουθώντας τα βήματα του Λανφράν ταξίδεψε στην Αγγλία, όπου προτάθηκε να καταλάβει την κενή θέση του αρχιεπισκόπου. Τη θέση αυτή ο Άνσελμος δεν την επιθυμούσε, παρά το ότι ο βασιλέας Γουίλιαμ Ρούφους τη διατηρούσε κενή, προκειμένου να εισπράττει τα εισοδήματα της αρχιεπισκοπής. Ασθενώντας, ο Γουίλιαμ Ρούφους όρισε αρχιεπίσκοπο τον Άνσελμο, που δέχθηκε παρά τις αρχικές αντιρρήσεις του. Στη θέση του αρχιεπισκόπου ο Άνσελμος συγκρούστηκε με τον βασιλέα Γουίλιαμ ανελλιπώς καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας του με αποτέλεσμα να εξοριστεί από την Αγγλία. Στη διάρκεια της εξορίας του στη Ρώμη ολοκλήρωσε αρκετές από τις πραγματείες του.