Vasilïĭ Vasilʹevich Vereshchagin

Ο Βασίλι Βασίλιεβιτς Βερεστσάγκιν (ρωσικά: Васи́лий Васи́льевич Вереща́гин, 26 Οκτωβρίου 1842 - 13 Απριλίου 1904) ήταν ένας από τους πιο διάσημους Ρώσους πολεμικούς ζωγράφους και ένας από τους πρώτους Ρώσους καλλιτέχνες που αναγνωρίστηκαν ευρέως στο εξωτερικό. Η βίαιη φύση των ρεαλιστικών σκηνών του είχε ως αποτέλεσμα πολλοί πίνακες να μην εκτυπωθούν ή να εκτεθούν σε πινακοθήκες.

Χρόνια μαθητείας

Ο Βερεστσάγκιν γεννήθηκε στο Τσιριπαβιέτς, στο κυβερνείο Νόβγκοροντ, στη Ρωσία, το 1842 ως μέσος τριών αδελφών. Ο πατέρας του ήταν γαιοκτήμονας με ευγενή καταγωγή, ενώ η μητέρα του ήταν κοινής καταγωγής και είχε ταταρικές ρίζες. Όταν ήταν οκτώ χρονών, στάλθηκε στο Τσάρσκογε Σελό για να μπει στο Σώμα Δοκίμων του Αλεξάνδρου. Τρία χρόνια αργότερα, μπήκε στο Σώμα Ναυτικών Δοκίμων στην Αγία Πετρούπολη, κάνοντας το πρώτο του ταξίδι το 1858. Υπηρέτησε στη Φρεγάτα Καμτσάτκα που έπλευσε στη Δανία, τη Γαλλία και την Αίγυπτο.

Ο Βερεστσάγκιν αποφοίτησε πρώτος στη σειρά του στη ναυτική σχολή, αλλά εγκατέλειψε αμέσως τον στρατό για να ασχοληθεί σοβαρά τη μελέτη του σχεδίου. Δύο χρόνια αργότερα, το 1863, κέρδισε ένα μετάλλιο από την Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης για το έργο του Ο Οδυσσέας σκοτώνει τους μνηστήρες. Το 1864, πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε κοντά στον Ζαν-Λεόν Ζερόμ, αν και διαφωνούσε με τις μεθόδους του δασκάλου του.

Ταξίδια στην Κεντρική Ασία

Στο σαλόνι του Παρισιού του 1866, ο Βερεστσάγκιν εξέθεσε ένα σχέδιο του Ντουχομπόροι τραγουδούν τους Ψαλμούς τους. Τον επόμενο χρόνο, προσκλήθηκε να συνοδεύσει την αποστολή του στρατηγού Κονσταντίν Κάουφμαν στο Τουρκεστάν. Του απονεμήθηκε ο βαθμός του σημαιοφόρου. Ο ηρωισμός του στην πολιορκία της Σαμαρκάνδης από τις 2 έως τις 8 Ιουνίου 1868 είχε ως αποτέλεσμα την απονομή του Σταυρού του Αγίου Γεωργίου (4ης τάξης). Ήταν ένας ακούραστος ταξιδιώτης, επιστρέφοντας στην Αγία Πετρούπολη στα τέλη του 1868, στο Παρίσι το 1869, πίσω στην Αγία Πετρούπολη αργότερα μέσα στο έτος και μετά πίσω στο Τουρκεστάν μέσω Σιβηρίας στα τέλη του 1869.