Ο Καρλ Γκούσταφ Βέρνερ φον Χάιντενσταμ (Carl Gustaf Verner von Heidenstam, 6 Ιουλίου 1859 - 20 Μαΐου 1940) ήταν Σουηδός ποιητής και μυθιστοριογράφος, στον οποίο απoνεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1916. Υπήρξε μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας από το 1912. Τα περισσότερα έργα του είναι απεικονίσεις με πάθος του Σουηδικού χαρακτήρα, της ζωής και των παραδόσεων της γενέθλιας γης του, συχνά υπό το πρίσμα μιας καθαρά πατριωτικής σκοπιάς.
Γεννήθηκε στο Όλσχαμαρ (Olshammar) σε οικογένεια ευγενών. Σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία της Στοκχόλμης, αλλά έφυγε νωρίς για να ταξιδεύσει για μακρύ διάστημα στην Ευρώπη, την Αφρική και τις Ανατολικές χώρες. Το έργο του Vallfart och vandringsår (Προσκύνημα: τα Περιπλανώμενα Χρόνια, 1888) είναι μια ποιητική συλλογή που εμπνέεται από τις εμπειρίες του στα ταξίδια του στην Ανατολή, και σηματοδοτεί την εγκατάλειψη του κυρίαρχου τότε στη σουηδική λογοτεχνία νατουραλισμού.
Η αγάπη του για την ομορφιά επιδεικνύεται επίσης στο αλληγορικό μυθιστόρημα Hans Alienus (1892). Τα Dikter ("Ποιήματα", 1895) and Karolinerna (2 τόμοι, 1897-1898) (ιστορικό μυθιστόρημα), χαρακτηρίζονται από έντονο εθνικιστικό πάθος. Οι δύο τόμοι του Folkunga Trädet (Το Δέντρο των Φόλκουνγκς, 1905-07) αποτελούν την εμπνευσμένη, επική ιστορία μιας ομάδας Σουηδών οπλαρχηγών στο Μεσαίωνα.
Η ποιητική του συλλογή Nya Dikter, η οποία δημοσιεύτηκε το 1915, έχει ως αντικείμενο ψυχολογικά θέματα που αφορούν κυρίως την ανύψωση του ανθρώπου σε μία καλύτερη ανθρωπότητα από την μοναξιά.
Το 1916 κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας "σε αναγνώριση της σημαντικότητάς του ως ο ηγετικός εκπρόσωπος μιας νέας εποχής στη λογοτεχνία μας."
Πέθανε στο σπίτι του στο Εβράλιντ (Övralid) στις 20 Μαΐου 1940.
