Ο Βικτοριέν Σαρντού (Γαλλικά:Victorien Sardou) (5 Σεπτεμβρίου 1831 – 8 Νοεμβρίου 1908) ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας και λιμπρετίστας με πλούσιο συγγραφικό έργο. Τα έργα του ήταν πολύ αγαπητά στο κοινό της εποχής του αλλά περισσότερο επιβίωσαν όσα έγιναν λιμπρέτα για επιτυχημένες όπερες όπως η Τόσκα του Τζάκομο Πουτσίνι, η Φεντόρα και Η κυρία δε με μέλει του Ουμπέρτο Τζορντάνο.
Βιογραφία
Ο Βικτοριέν Λεάντρ Σαρντού, γιος του Αντουάν Λεάντρ Σαρντού και της Εβελίν Βιάρ με καταγωγή από τις Κάννες, γεννήθηκε στο Παρίσι στις 5 Σεπτεμβρίου 1831. Λόγω οικονομικής στενότητας της οικογένειάς του αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του στην Ιατρική και για να βγάζει τα προς το ζην, παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα, Γαλλικών, Λατινικών, Ιστορίας και μαθηματικών, ενώ παράλληλα έγγραφε λήμματα για εγκυκλοπαίδειες και έκανε τις πρώτες του απόπειρες ως δραματουργός. Σε ηλικία μόλις 23 ετών κατάφερε να παιχτεί η πρώτη του κωμωδία, La Taverne des étudiants, που ανέβηκε την 1η Απριλίου 1854. Το έργο αυτό όμως δεν είχε επιτυχία και κατέβηκε μέσα σε 5 μέρες. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία ήρθε έξι χρόνια αργότερα, το 1860, με την κωμωδία Les Pattes de mouche.
Ακολούθησαν πολλά έργα που του εξασφάλισαν λαϊκή επιτυχία και κάλυπταν πολλά θέματα και στυλ, γραμμένα με τεχνική επιτηδειότητα και επιφανειακή λάμψη. Διάδοχος του δραματουργού Εζέν Σκριμπ, στο θεατρικό είδος που στη Γαλλία του 19ου αιώνα είχε την ονομασία «pièce bien faite» («καλοκαμωμένο έργο»). Ο χαρακτηρισμός, ενώ ξεκίνησε ως επαινετικός για έργα συγγραφέων επιδέξιων κυρίως στη σύνθεση της πλοκής, κατέληξε να είναι υποτιμητικός, εννοώντας όλα τα έργα στα οποία η δράση εξελίσσεται τεχνητά, με φτιαχτές κλιμακώσεις ώστε να προκαλείται αγωνία.
