Ο Βίλχελμ Ράαμπε (γερμανικά: Wilhelm Raabe, 8 Σεπτεμβρίου 1831 – 15 Νοεμβρίου 1910) ήταν Γερμανός συγγραφέας, εκπρόσωπος του λογοτεχνικού ρεαλισμού. Είναι γνωστός για τα διηγήματα, νουβέλες και μυθιστορήματά του που παρουσιάζουν μια εικόνα της γερμανικής κοινωνίας του 19ου αιώνα με εστίαση στη μεσαία τάξη και τα κοινωνικά προβλήματα της εποχής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βίλχελμ Ράαμπε γεννήθηκε το 1831 στη μικρή πόλη Έσερσχαουζεν (τότε στο Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ, τώρα στην Κάτω Σαξονία) και ήταν γιος αυλικού αξιωματούχου, ο οποίος ήταν γνωστός συγγραφέας ταξιδιωτικών ημερολογίων και ιστορικών μελετών και του παρείχε λογοτεχνική μόρφωση. Πριν τελειώσει τη βασική του εκπαίδευση σε σχολείο στο Βολφενμπύτελ, το 1849 μπήκε σε ένα βιβλιοπωλείο στο Μαγδεμβούργο ως μαθητευόμενος. Χρησιμοποίησε αυτή την ευκαιρία για ευρεία ανάγνωση, μελετούσε κυρίως την ιστορία και τη λαογραφία της δικής του και άλλων χωρών. Παρέμεινε μαθητευόμενος μέχρι το 1854.
Από το 1855 έως το 1857 σπούδασε φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Ενώ ήταν φοιτητής, με το ψευδώνυμο Γιάκομπ Κορνίβους δημοσίευσε το πρώτο του έργο, Το χρονικό της οδού Σπέρλινγκ (1857) που απεικονίζει επεισόδια από τη ζωή ανθρώπων που ζούσαν σε έναν μικρό δρόμο του Βερολίνου και έγινε γρήγορα γνωστό.
Με αυτή την ενθάρρυνση, εγκατέλειψε τις σπουδές του και αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στο λογοτεχνικό έργο αποφασισμένος να ζήσει ως συγγραφέας. Το 1857 επέστρεψε στο Βολφενμπύτελ και δημοσίευσε μια σειρά από μυθιστορήματα και συλλογές διηγημάτων, κανένα από τα οποία δεν τράβηξε ιδιαίτερη προσοχή, και στη συνέχεια ταξίδεψε στην Αυστρία και τη Γερμανία. Το 1862 παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε στη Στουτγκάρδη όπου έζησε μέχρι το 1870. Αποθαρρυνμένος από την έλλειψη δημόσιας αναγνώρισης στη Στουτγάρδη, εγκαταστάθηκε στο Μπράουνσβαϊγκ και συνέχισε να γράφει μέχρι τα τέλη του αιώνα. Από τον γάμο του απέκτησε τέσσερις κόρες. Πέθανε το 1910 και ενταφιάστηκε στο Μπράουνσβαϊγκ.
